ตอนที่ 2176
บทที่ 2176 ด่านที่สอง (1)
October 21, 2026
หลังผ่านไปสามวัน บนเขาตันเซียว ผู้คนแน่นขนัดอีกครั้ง
ลู่ฝานมาอยู่บนหอคอยที่วางไว้เรียบร้อยบนเขาตันเซียวตั้งนานแล้ว
ที่นี่มีน้ำตก น้ำไหลผ่านใต้ฝ่าเท้า จากนั้นไหลไปในเมฆแล้วลอยไปไกล
เรื่องที่เกิดขึ้นที่เขาปี้เซียว ผู้อาวุโสใหญ่ปิดไว้อย่างสุดความสามารถ ทำให้ไม่เกิดความวุ่นวายเท่าไรนัก
ประกาศให้ภายนอกรับรู้ว่าศิษย์ทั้งสิบคนต่อสู้อย่างดุเดือด จากนั้นพลาดจนทำให้เสียชีวิตในคืนนั้น
ทั้งหมดเป็นอุบัติเหตุและหาเรื่องใส่ตัวเท่านั้น
การอธิบายแบบนี้ คนที่รู้เรื่องไม่เชื่ออยู่แล้ว แต่ผู้อาวุโสใหญ่เป็นคนพูด ทุกคนจึงต้องยอมรับ
เพราะในใจของทุกคน ผู้อาวุโสใหญ่เป็นคนที่เหมือนเทพเจ้า ในเมื่อเขาพูดแบบนี้ ต้องมีเจตนาของเขาอยู่แล้ว
ทุกคนอย่าสร้างเรื่องก็พอแล้ว!
แม้แต่ผู้อาวุโสคนอื่นยังไม่พูดอะไรมาก แค่มองลู่ฝานด้วยสายตาสงสัยมากขึ้นเท่านั้น
คืนนั้นพวกเขาหาลู่ฝานไม่เจอ สองสามวันนี้เหมือนลู่ฝานหายตัวไปอย่างไรอย่างนั้น
พวกเขาหาทั่วทั้งเขาก็ยังไม่เจอ
แต่ผู้อาวุโสใหญ่ตัดสินใจปกป้องลู่ฝานขนาดนี้ อีกทั้งสลายเรื่องเล็กให้จบ กลายเป็นไม่มีเรื่อง
แสดงว่าผู้อาวุโสใหญ่ต้องเจอลู่ฝานแล้ว
พวกเขาไม่รู้ว่าทั้งสองคนคุยอะไรกัน เดาได้เพียงว่าลู่ฝานต้องได้รับความเชื่อใจจากผู้อาวุโสใหญ่ อีกทั้งคืนนั้นตอนผู้อาวุโสใหญ่เห็นสถานที่ที่ศิษย์ทั้งสิบคนตาย ก็แปลกมากๆ ด้วย
พวกเขาต้องรู้อะไรแน่ๆ แต่ไม่พูดออกมาเท่านั้น
พวกผู้อาวุโสหงุดหงิดใจมาก พวกเขาเป็นผู้อาวุโสของสายเลือดเสินหวงนะ มีเรื่องอะไรพวกเขาต้องรู้สิ ลู่ฝานต่างหากที่ไม่ควรรู้
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตร พวกเขารู้สึกว่าเรื่องเปลี่ยนไปจนเหนือการควบคุมแล้ว
อีกทั้งสิ่งที่พวกเขากลัวที่สุดคือ ถ้าผู้อาวุโสใหญ่คิดว่าลู่ฝานไม่เลว และมีความคิดให้ลู่ฝานเป็นเจ้าสำนักจิ่วเซียวจริงๆ ถึงตอนนั้นจะทำยังไง
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ใช่ว่าเรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้น
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ผู้อาวุโสเก้าและคนอื่นสีหน้าเคร่งขรึม ในใจไม่สงบสุข
พวกเขาไม่มีทางให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด!
“ผู้อาวุโสแปด วันนี้ขึ้นอยู่กับนายแล้วนะ ต้องทำให้ลู่ฝานหยุดอยู่ที่ด่านที่สองให้ได้ ไม่ต้องทำให้เขาตาย แค่ไม่ให้เขาผ่านด่านก็พอแล้ว!”
เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสรองมองต้นสายปลายเหตุออกแล้ว ดังนั้นจึงลดความหวังลงไม่น้อย
พวกเขามองจากด่านแรก พบว่าวิทยายุทธกับพละกำลังของลู่ฝาน ถ้าอยากฆ่าเขาผ่านการทดสอบ เหมือนจะลำบากไปหน่อย