บทที่ 2177 ด่านที่สอง(2)

ผู้อาวุโสแปดพูดอย่างมีเหตุผล ลู่ฝานคิดว่าน่าจะไม่ได้หลอกเขา

สถานที่ที่สามารถหาเจอได้ภายในหนึ่งวัน ผ่านไปหลายปีขนาดนี้ไม่มีใครเอากล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้นกลับมาได้ เหลือเชื่อจริงๆ

ถึงส่งคนไปขโมยก็น่าจะเอามันกลับมาได้นะ

กล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้น ลู่ฝานไม่เคยได้ยินสิ่งนี้มาก่อนเลย

จากนั้นผู้อาวุโสแปดติดตั้งตราประทับบนตัวลู่ฝาน

ดูรูปร่างของตราประทับ ลักษณะเป็นสมุนไพรต้นหนึ่ง

ใบสามใบเป็นรูปฝ่ามือ ดอกไม้นี้เหมือนวงกลมหยินหยาง สมุนไพรชนิดนี้น่าจะจำได้ง่าย แค่ได้เห็นก็ไม่มีทางจำผิดแน่นอน

เมื่อผู้อาวุโสแปดพูดทุกอย่างจบ พวกศิษย์สายเลือดเสินหวงเริ่มคุยกันอีกแล้ว

“กล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้น ฉันเคยได้ยิน เป็นยาเทวดาที่แม้แต่ผู้อาวุโสทั้งห้าคนร่วมมือกัน ยังเอากลับมาไม่ได้เลยใช่เหรอ”

“ใช่ แม้แต่ผู้อาวุโสทั้งห้าคนยังเอากลับมาไม่ได้ ให้ลู่ฝานไป ทำให้เขาลำบากเกินไปหรือเปล่า บททดสอบนี้เกินไปหน่อยนะ!”

“เกินไปอะไรล่ะ ในเมื่อคือบททดสอบ ก็ต้องยากหน่อยสิ ใครจะไปรู้ว่าตอนนี้กล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้นเป็นยังไง ไม่แน่ครั้งก่อนที่ผู้อาวุโสทั้งห้าลงไป อาจขจัดอุปสรรคไปเกือบครึ่งแล้วก็ได้”

“ก็จริง มีโอกาสเป็นไปได้ แต่ฉันว่าลู่ฝานไม่น่าจะผ่านด่านนี้ได้ ครั้งนี้จะผ่านด้วยการเล่นแง่ไม่ได้หรอกนะ”

“กล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้นมีประโยชน์อะไรเหรอ”

......

ลู่ฝานได้ยินเสียงพูดคุยของคนพวกนี้

โดยเฉพาะขนาดผู้อาวุโสทั้งห้าคนยังเอามันกลับมาไม่ได้ ทำให้ลู่ฝานแอบขมวดคิ้ว

เขาพอรู้พละกำลังของพวกผู้อาวุโสสายเลือดเสินหวง

เริ่มตั้งแต่ผู้อาวุโสเก้าขึ้นไป ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะผู้อาวุโสรอง วิทยายุทธระดับขุนพลังสุดเหนือฟ้าแน่นอน

ถ้าแม้แต่เขายังเข้าร่วมด้วย งั้นการหากล้วยไม้สวรรค์แห่งหุ้นตุ้นครั้งนี้คงลำบากแล้วล่ะ

ลู่ฝานไม่เคยคิดว่าตัวเองไร้เทียมทาน ถ้าเรื่องเหนือกว่าขอบเขตที่เขาทำได้ เขาทำได้แค่ทุ่มสุดตัวเท่านั้น

เอาตราประทับให้ลู่ฝานเรียบร้อย ผู้อาวุโสแปดสะบัดมือเบาๆ ไปด้านล่างน้ำตก

จากนั้นทุกคนเห็นในไอน้ำ มีจวนปกคลุมด้วยแสงส้มแดงปรากฏออกมา

ไม่เหมือนกับจวนอื่น แม้มีแค่ประตูเดียว แต่ดูงดงามเหมือนตำหนักในวังเลย

ความระยิบระยับของมันยิ่งกว่าตำหนักจินจูของผู้อาวุโสเก้าอีก

ลู่ฝานถึงขั้นสงสัยว่าตำหนักจินจูของผู้อาวุโสเก้า ทำตามสวรรค์แห่งความเพ้อฝันแห่งนี้หรือเปล่า

จวนค่อยๆ มาตรงหน้าทุกคน ลู่ฝานไม่ค่อยได้ยินเสียงตกใจเท่าไรนัก

แสดงว่าศิษย์สายเลือดเสินหวงเห็นสวรรค์แห่งความเพ้อฝันแห่งหลายครั้งแล้ว ชินจนถือเป็นเรื่องปกติ

ประตูสีทองค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นแสงสีขาวด้านใน

มองแวบเดียวลู่ฝานก็สัมผัสถึงพลังในแสงสีขาว ยิ่งใหญ่ล้ำลึก วิธีเต๋าไร้ที่สิ้นสุด เหมือนรวมพลังของผู้แข็งแกร่งมากมายไว้ด้วยกัน ถึงทำให้เกิดพลังน่ากลัวแบบนี้ได้ พลังแห่งวิถีกับพลังฟ้าดินปะปนกัน แม้แต่ศิษย์ทั่วไปของสายเลือดเสินหวง ยังเห็นพลังแห่งวิถีที่น่ากลัวขนาดนี้

ยิ่งคนที่วิทยายุทธสูงส่งล้ำลึก จะสัมผัสถึงความไม่ธรรมดาของสวรรค์แห่งความเพ้อฝันได้ชัดเจน

นี่คือสิ่งที่สำนักจิ่วเซียวซ่อนไว้เหรอ

แค่ของชิ้นนี้ก็สามารถรับประกันประวัติศาสตร์อันยาวนานของสำนักจิ่วเซียวได้แล้ว

สำนักจิ่วเซียวเป็นแบบนี้ยังล่มสลายได้อีก แสดงว่าปัญหาอยู่ที่สำนักจิ่วเซียวแล้วล่ะ

“เชิญ!”

ผู้อาวุโสแปดผายมือขวาให้ลู่ฝาน เขาอยากเห็นการแสดงออกของลู่ฝานในสวรรค์แห่งความเพ้อฝันจนทนไม่ไหวแล้ว

คนที่ยิ้มเหมือนกับผู้อาวุโสแปดคือผู้อาวุโสใหญ่