บทที่ 2204 ทลายค่ายกล(3)

ไฟลุกโชติช่วง แผดเผาไปทั้งเขา

เสามังกรเพลิงลอยขึ้นจากเขาหั่วเซียว พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า จนท้องฟ้าสะท้อนเป็นสีแดงเพลิง

ด้วยการฟาดฟันที่คมกริบ กระบี่หนักไร้คมของลู่ฝานและมังกรเพลิงก็โจมตีไปยังตำแหน่งที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรระบุได้อย่างแม่นยำ

เมื่อมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ลู่ฝานก็มองเห็นคลื่นเหมือนกับพลังค่ายกลที่สลายไปอย่างรวดเร็ว

ปราณชี่อันแข็งแกร่งของลู่ฝานแพร่กระจายไปทั่วทั้งร่าง และเขาก็ฝ่าฟันค่ายกลที่ยากลำบากนี้อย่างเข้มแข็ง

ขณะที่เขาพุ่งไปข้างหน้า ลู่ฝานก็วิ่งฝ่าขึ้นไปอีกทางหนึ่ง

ทันใดนั้นเอง กระบี่อีกก็ฟาดออกไป และเจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็ส่องแสงเจิดจ้า มังกรเพลิง กลายเป็นเปลวไฟและปกคลุมกระบี่หนักไร้คมของลู่ฝาน

กระบี่มีเปลวเพลิงลุกโชน เปลวไฟแห่งสวรรค์

ไม่ว่ากระบี่หนักตกลงไปที่ไหน ทุกอย่างล้วนสูญสิ้น

เปลือกตาของผู้อาวุโสสี่กระตุก ดาวเจ็ดดวงย่ำเมฆกับ ดาวแปดดวงไหลมาบรรจบ กลับถูกทำลายด้วยพลังทรงอย่างนี้

ภาพอย่างนี้ผู้อาวุโสสี่ไม่เคยเห็นและยิ่งไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้เห็น

ลูกหลานทั้งหมดของสายเลือดเสินหวงถอยหลังกรูด แสดงสีหน้าหวาดกลัว

เพียงอยู่ใกล้เท่านั้น พวกเขาก็สามารถรู้สึกถึงพลังที่น่ากลัวของลู่ฝานได้อย่างแท้จริง

แม้ว่ากระบี่ของลู่ฝานจะเน้นวิธีการโจมตีค่ายกล แต่รัศมีการแพร่กระจายพลังก็ยังคงทําให้ลูกหลานสายเลือดเสินหวงรับรู้ได้ดีถึงการถูกคุกคามของภัยอันตรายเท่าชีวิต

พวกเขาถอยไปบางส่วนแล้วแต่ก็ยังรู้สึกว่าไม่เพียงพอ อดไม่ได้ที่จะถอยไปอีก

เหรินเฟยเยี่ยนเองก็แอบยืนอยู่ด้านหลังผู้อาวุโสสี่อย่างสง่า หากจะกล่าวคือที่แท้เธอแค่มีความรู้สึกที่ดีต่อลู่ฝานเข้าให้แล้ว

ดังนั้นตอนนี้ เธอจึงโดนดึงดูดโดยท่าทีแข็งแกร่งของลู่ฝานอย่างสมบูรณ์

ตั้งแต่สมัยโบราณสาวงามมักหลงรักวีรบุรุษ สาววัยรุ่นบ้านไหนบ้างจะไม่มีอารมณ์รัก

หลังจากสัมผัสพลังทำลายล้างของลู่ฝานอย่างใกล้ชิด และท่าทางอันทรงพลังของลู่ฝานเมื่อเขาชักดาบ และท่าทางที่ดุดันนั้น เหรินเฟยเยี่ยนรู้สึกเพียงว่าหัวใจของเธอกําลังเต้นรัวอย่างแรง

มันไม่ใช่แค่จังหวะหัวใจเต้นแบบกระสับกระส่าย แต่เป็นจังหวะแบบที่กระสับกระส่ายอย่างดุเดือดมากๆ ใบหน้าของเหรินเฟยเยี่ยนเริ่มเปล่งเป็นสีแดง

กระบี่หนึ่งเล่ม สองเล่ม สามเล่ม!

ทุกการเคลื่อนไหวของลู่ฝานนั้นดุดันมากขึ้น และกระบี่ของเขาก็ดุร้ายยิ่งนัก

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรในกายยังคงตะโกนเสียงดัง “ก้าวหน้าสามก้าว หันกลับและโจมตีอากาศธาตุ พลิกแพลงพลังเต๋า ทำลายแกนกลางของค่ายกล!”

เกือบทันทีที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตะโกนจบ กระบี่ของลู่ฝานก็เข้าโจมตีสถานที่ที่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรกล่าวถึง

แผ่นโลกรอบตัวเขาเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา และลู่ฝานก็ก้าวเข้าไปด้วยเท้าข้างเดียว เห็นได้ชัดว่าทุกสิ่งมีการสับเปลี่ยนตลอดเวลา

บางครั้งก็อยู่ในเมฆขาว บางครั้งก็อยู่ในกองไฟที่แผดเผา บางครั้งก็อยู่ในสระน้ำแข็ง

ค่ายกลเหล่านี้ หากให้ลู่ฝานคนเดียวฝ่าฟันทีละด่าน คงกินเวลาไปไม่น้อย แต่ภายใต้คําแนะนําของเจดีย์เสวียนเก้ามังกร ลู่ฝานไม่สนใจสิ่งยุ่งเหยิงอื่นใดเลย สิ่งที่เขาต้องทําคือเพียงกระจายกําลังทั้งหมดของเขา ตลอดเส้นทางมีเพียง เปิด! เปิด! เปิด! ทลาย! ทลาย! และทลาย!

เงาร่างกลายลม ลู่ฝานถือกระบี่ด้วยมือขวา แต่มือซ้ายได้กระตุ้นพลังแห่งฟ้าดินทั้งหมดแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่ได้เชี่ยวชาญในค่ายกลเป็นพิเศษ แต่อย่างน้อยลู่ฝานก็เป็นคนที่ผ่านขั้นพื้นฐานได้ อีกอย่างยังรู้จักวิถีแห่งค่ายกลด้วย ไม่มีอะไรมากไปกว่าการดึงดูดพลังแห่งฟ้าดินมาใช้ ตราบใดที่เขาสามารถปลุกปั่นพลังแห่งฟ้าดินกับพลังเต๋าที่อยู่รอบ ๆ เขา ค่ายกลพวกนี้ย่อมแปรปรวน ไม่แน่ว่าอาจจะเผยให้เห็นกลอื่นๆที่มากกว่านี้ และทำให้เขาทลายมันได้เร็วขึ้น

ตามที่คาดไว้ หลังจากที่ลู่ฝานสะบัดมือระเบิดภาพเงามังกรเก้าตัวบนเขา ค่ายกลที่เหลือในเขาหวงเซียวก็เริ่มเคลื่อนขยับทันที

ฟ้าดินแปรเปลี่ยนเป็นสีดําและสีขาวในทันที ปราณแห่งหุ้นตุ้นกลายเป็นเพลิงไฟหุ้นตุ้นเพิ่มขึ้นจากยอดเขา ท้ายที่สุดก็กลายเป็นดวงอาทิตย์สีดําและสีขาวที่ลุกโชติอยู่กลางอากาศ

“ค่ายกลรวมศูนย์!”

ทันใดนั้นเจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็ไม่ได้ชี้จุดอ่อนบอกลู่ฝานต่อ แต่ชี้ไปที่ดวงอาทิตย์ที่แผดเผานั้น พูดด้วยเสียงเบา ๆ

เห็นได้ชัดว่ามันตกใจเล็กน้อย