บทที่ 242

ลู่ฝานเอาสูตรการกลั่นยาเป็นกองมาได้อย่างง่ายดาย

ด้านบนมีแสงห้าสีไหลวนอยู่ สูตรการกลั่นยาพวกนี้ไม่ธรรมดาอย่างเห็นได้ชัด

แม้เป็นสูตรการกลั่นยาที่วางไว้ด้านนอกสุด แต่เซียนบำเพ็ญชี่เก็บเอาไว้ แสดงว่ามีส่วนที่ไม่ธรรมดา

ลู่ฝานหยิบขึ้นมาดู พลังของห้าธาตุพาดผ่าน วิธีกลั่นยาเม็ดแต่ละชนิดเข้ามาในหัวลู่ฝาน

ดูออกเลยว่าคนที่เขียนสูตรการกลั่นยา ไม่ได้ร่ายมนตร์อะไรใส่สูตรการกลั่นยาเพื่อป้องกัน แค่ใส่พลังของห้าธาตุเข้าไป เพื่อรับรองว่าคนที่ฝึกสูตรการกลั่นยา คือระดับผู้ฝึกชี่ขึ้นไป

ตอนนี้พละกำลังของลู่ฝานเพียงพอแล้ว ลู่ฝานหลับตาลง อ่านสูตรการกลั่นยาใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในหัว ลู่ฝานยิ้มออกมา

สูตรการกลั่นยาพวกนี้ ล้วนเป็นการกลั่นยาเม็ดที่ยกระดับพละกำลังของนักบู๊ มิน่าล่ะถึงวางไว้ด้านนอกสุด

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรถามไม่หยุด "มีสูตรการกลั่นยาดีๆ ไหม ใช้ได้ไหม"

ลู่ฝานพูดอย่างราบเรียบว่า "ยาพละกำลังดุร้าย ยาเลือด ยากระดูก เหอะๆ ยาเม็ดแบบนี้ทั้งนั้น แกว่าไงล่ะ"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดอย่างโมโห "ไม่มีสูตรการกลั่นยาของผู้บำเพ็ญชี่เหรอ ได้สูตรการกลั่นยาพวกนี้มา ก็ไม่มีประโยชน์ มิน่าล่ะถึงไม่ได้ร่ายมนตร์ไว้"

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่ สูตรการกลั่นยาพวกนี้ดีมาก อย่างน้อยมีประโยชน์กับฉันมาก ไปดูตำหนักยาดีกว่า จะรวบรวมสมุนไพรได้หรือเปล่า"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดว่า "มีประโยชน์เหรอ จะเอาออกไปขายเหรอ สูตรการกลั่นยาพวกนี้ เอาไปแลกอะไรกับผู้ฝึกชี่ไม่ได้เลย ถ้าแลกกับนักบู๊ คงแลกได้แค่เงินหรือสมุนไพร มีประโยชน์อะไร"

ลู่ฝานขี้เกียจพูด ตรงไปที่ตำหนักยาทันที

หาอยู่ครู่หนึ่ง จึงรวบรวมสมุนไพรในสูตรการกลั่นยาอย่างดี ได้สองสามสูตร

ลู่ฝานตัดสินใจกลั่นยาที่นี่

ลู่ฝานสะบัดเอาหม้อไฟบุ๋นออกมา