บทที่ 243

ทันใดนั้น ตันเถียนของเขาถูกกระตุ้น เม็ดไข่มุกในตันเถียนส่องแสงสว่าง ปล่อยปราณชี่ออกมา

เส้นลมปราณในตัวลู่ฝานขยายตัว อวัยวะภายในแข็งแกร่งขึ้น

ความสบายตั้งแต่หัวจรดเท้าแผ่ซ่านทั่วร่างกาย ยาเม็ดเดียว ทำให้ลู่ฝานเข้าสู่แดนปราณนอกขั้นสาม

ลู่ฝานหัวเราะเสียงดัง สบายจริงๆ ฝึกทั้งชี่และบู๊ควบคู่กัน ยกระดับเร็วกว่าการฝึกเพียงอย่างเดียวจริงๆ

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตกใจ มันตะโกนออกมาเหมือนเจอผี

"อ๊าก นายกินยาของนักบู๊ได้ยังไง นาย นาย นายเป็นผู้ฝึกชี่ไม่ใช่เหรอ"

เสียงตะโกนของเจดีย์เสวียนเก้ามังกรดังก้องในหัวลู่ฝาน เหมือนมันคลั่งไปแล้ว แผดเสียงออกมาสุดชีวิต

ลู่ฝานเอาตัวเจดีย์เสวียนเก้ามังกรออกมา แล้วตบลงไปอย่างแรง "หุบปาก น่ารำคาญชะมัด"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรรีบเงียบลง ทันใดนั้นพูดออกมาช้าๆ ว่า "เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ เจ้านายผู้ฉลาดหลักแหลม เจ้านายผู้มีอนาคตสดใส ช่วยไขความสงสัยของฉันหน่อยเถอะ นายทำได้ยังไง"

ลู่ฝานพูดอย่างราบเรียบ "แกไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องพวกนี้"

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรในมือสั่นไปมา เสียงของมันเปลี่ยนไป

"เจ้านาย เจ้านายคนใหม่ของฉัน นายต้องบอกฉัน นายกลัวฉันเผยความลับนายเหรอ วางใจเถอะ ในฐานะที่เป็นภูติอาวุธ ฉันจะเอาเรื่องเจ้านาย ไปบอกคนอื่นได้ยังไง ตอนนี้ฉันรวมอยู่ในตัวนาย เจ้านายสามารถใช้วิชากลั่นเลือดควบคุมฉันได้ ฉันขอแค่วิธี ถ้าฉันสามารถซึมซับพลังปราณของนักบู๊ได้ แม้จะได้เพียงเล็กน้อย ฉันจะได้ฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็ว และแข็งแกร่งกว่าเดิม!"

พูดพลาง เจดีย์เสวียนเก้ามังกรกลายเป็นแสง เข้าไปตรงหว่างคิ้วของลู่ฝาน

ลู่ฝานรู้สึกว่าที่ตันเถียนของตัวเองมีเจดีย์เพิ่มอีกอัน เม็ดไข่มุกในตันเถียน ควบคุมเจดีย์ทันที พลังอันแข็งแกร่งหดเจดีย์เสวียนเก้ามังกรเข้าไปในเม็ดไข่มุก