บทที่ 260

กลุ่มคนแยกออกเหมือนสายน้ำ อาจารย์ชีหลินพานักเรียนห้าคนของคณะศิงขรเดินเข้ามา

เมื่อเห็นลู่ฝาน อาจารย์ชีหลินพูดว่า "อี้ชิงกับเต้ากวงล่ะ ทำไมนายถึงมาคนเดียว"

ลู่ฝานพูดว่า "อาจารย์อี้ชิงกับอาจารย์เต้ากวงงานรัดตัว จึงมาไม่ได้ เลยส่งผมมาคนเดียว"

สีหน้าอาจารย์ชีหลินเย็นชา "คณะหนึ่งเดียวดูถูกคณะศิงขรขนาดนี้เลยเหรอ เจ้าเด็กลู่ฝาน ฉันได้ยินเรื่องที่นายเอาชนะหยุนอานได้ แต่ถ้านายคิดว่าจะเอาชนะศิงขรของเรา คงคิดไปเองแล้วล่ะ"

เฟิ่งหวาที่ยืนด้านหลังอาจารย์ชีหลินตะโกนออกมาว่า "ลู่ฝาน นายต้องสูญเสียเพราะการอวดดี วันนี้นายอย่าคิดว่าจะลงไปจากคณะศิงขรได้ง่ายๆ"

ลู่ฝานมองเฟิ่งหวา ผู้หญิงคนนี้ยังคงอวดดี ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

ลู่ฝานไม่ได้พูดอะไรมาก แค่พูดเนิบๆ ว่า "พูดมากไปก็เปล่าประโยชน์ อาจารย์ชีหลิน เราเริ่มกันเถอะ"

"ได้! เฉินลี่ เอาเอกสารมา"

ครูเฉินลี่เดินออกมาจากกลุ่มคน เตรียมเอกสารไว้ในมือเรียบร้อยแล้ว

เฉินลี่เดินมาหน้าลู่ฝาน ยื่นเอกสารให้ลู่ฝานแล้วพูดว่า "ลู่ฝานคณะหนึ่งเดียว นายมาคณะศิงขรคนเดียว คือความผิดพลาดอย่างหนึ่ง"

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า "คงงั้นมั้ง ยังไงต้องแข่งกันก่อนถึงจะรู้"

"ดื้อดึงยิ่งนัก!"

เฉินลี่ส่ายหน้า มองลู่ฝานเซ็นเอกสารเกี่ยวกับชีวิตและความตาย เมื่อพิมพ์ลายนิ้วมือเสร็จ เอาเหรียญทองวางไว้อีกด้าน

อาจารย์ชีหลินให้นักเรียนยอดฝีมือด้านหลัง เอาเหรียญทองออกมา สะบัดมือโยนเหรียญทองของคณะศิงขรไปไว้อีกด้าน เหรียญทองขนาดใหญ่สองเหรียญ เปล่งประกายระยิบระยับ ทำให้นักเรียนคณะศิงขรจำนวนไม่น้อยอิจฉาตาร้อน