บทที่ 264

หลังผ่านไปหนึ่งวัน ข่าวที่คณะศิงขรโดนลู่ฝานจัดการด้วยตัวคนเดียว ดังไปทั่วสถาบันสอนวิชาบู๊

"ได้ยินหรือยัง ค่ายกลปราณมังกรของคณะศิงขรถูกทำลายแล้ว ทำลายค่ายกลด้วยตัวคนเดียว พละกำลังของลู่ฝานคณะหนึ่งเดียวแข็งแกร่งมาก!"

"ใช่ ตอนนี้ลู่ฝานอยู่ที่ 9 ในรายชื่อบู๊แล้ว คณะหนึ่งเดียวมีคนที่เจ๋งสุดยอดออกมาแล้ว"

"พวกนายจะไปรู้อะไร ฉันได้ยินว่าลู่ฝานเป็นน้องเล็กสุดในคณะหนึ่งเดียว ศิษย์พี่ของเขาก็พละกำลังไม่ด้อยเหมือนกัน"

"จริงเหรอ แล้วทำไมหลายปีก่อนศิษย์พี่เขาถึงไม่อยู่ในรายชื่อบู๊ล่ะ"

"พวกนายจะไปรู้อะไร หลายปีก่อนคณะหนึ่งเดียวของพวกเขา สู้ทั้งหมดแค่สามคน ศิษย์พี่ใหญ่ของคณะหนึ่งเดียวไม่เคยลงมือเลย"

"โอ๊ย พูดแบบนี้ คณะหนึ่งเดียวมีความสามารถจริงๆ"

"ก็ใช่น่ะสิ ดูเอาแล้วกัน พวกเขาจะสู้ต่อไปเรื่อยๆ"

......

เสียงพูดคุยถกเถียงเช่นนี้ ได้ยินอยู่ในทุกคณะของสถาบันสอนวิชาบู๊

หลังจากเอาชนะคณะศิงขรได้ ความเย่อหยิ่งและอคติที่มีต่อคณะหนึ่งเดียว ล้วนหายไปจนหมด

การแสดงออกของลู่ฝานที่คณะศิงขร พูดกันแบบเกินจริงไปทั่วสถาบันสอนวิชาบู๊

บางทีสถานการณ์การต่อสู้ในครั้งนั้นอาจจะหมดไปในคำพูดปากต่อปาก แต่รายชื่อบู๊อันดับ 9 ของลู่ฝาน เป็นสิ่งจริงแท้แน่นอน

ขนาดนักเรียนคณะศิงขรพูดถึงลู่ฝาน ยังเปรียบเทียบด้วยคำพูดที่ดุดัน

นี่คือการยอมรับโดยแท้จริง แต่พละกำลังที่ลู่ฝานแสดงออกมา ก็มีค่าพอให้พวกเขายอมรับจากใจจริง

ตอนนี้คณะหนึ่งเดียวอยู่อันดับ 7 ปลายกระบี่ชี้ไปที่คณะสงบใจที่อันดับ 6

เดิมทีคณะสงบใจจะไปสู้กับคณะกำแหง หลังได้ยินข่าวคณะศิงขรโดนจัดการด้วยคนคนเดียว จึงเงียบลง

ราวกับเงียบรอให้คณะหนึ่งเดียวมาท้าประลอง

ในคณะสงบใจ ตอนนี้หลิงเหยาที่เป็นศิษย์พี่รองในคณะ กำลังแต่งหน้าหวีผมอยู่

ด้านนอก ศิษย์พี่หมิงจูเคาะประตูเบาๆ แล้วพูดว่า "ศิษย์น้องหลิงเหยา ฉันเข้าไปได้ไหม"

หลิงเหยาหันมายิ้มแล้วพูดว่า "ศิษย์พี่หมิงจูเหรอคะ เข้ามาได้เลย"

หมิงจูเดินเข้ามาช้าๆ รูปร่างงดงาม ชุดคลุมลายดาวยาวลากพื้น แต่กลับไม่เปื้อนฝุ่นสักนิด

"ศิษย์น้องหลิงเหยา ได้ยินอาจารย์พูดว่า เธอเสนอว่าอย่าไปสู้กับคณะกำแหง เพื่อรอให้คณะหนึ่งเดียวมาก่อน บอกเหตุผลศิษย์พี่ได้ไหม"

หลิงเหยายิ้มงดงาม จับมือหมิงจูทั้งสองนั่งลงบนเตียง