บทที่ 266

จ้าวซวี่พยักหน้า แล้วพูดว่า "หลังจากนั้นค่ายกลแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เราไม่สามารถต้านทานได้แล้ว อาจารย์โดนค่ายกลดูดเข้าไปในประตูคุ้มครอง ศิษย์พี่ศิษย์น้องของผมก็เละเทะ ในช่วงเวลาคับขัน ลู่ฝานลงมือกับพวกเรา เขาแย่งหม้อสือฟางที่อาจารย์ให้ผม อีกทั้งยังฆ่าศิษย์พี่ศิษย์น้องของผม ผมก็เกือบโดนเขาฆ่าตาย ฝืนอยู่ในจวนอากาศธาตุ นานประมาณสองเดือน จึงรักษาอาการบาดเจ็บจนหาย แล้วออกมาได้ ตอนนี้ไม่รู้ว่าอาจารย์ของผมเป็นหรือตาย อาจโดนวิธีสกปรกของพวกเขาเหมือนกัน"

ฉู่สิงทนฟังไม่ไหวแล้ว กัดฟันดึงกระบี่ออกมา

"พวกพูดจามั่วซั่ว"

หานเฟิงลุกขึ้นมาด่า

"ทำไมนายพูดบิดเบือนความจริงขนาดนี้ ฉันจะฟันนายให้ตาย!"

อาจารย์อี้ชิงสะบัดมือปล่อยพลังปราณออกมา ล็อกตัวหานเฟิงกับฉู่สิงไว้ที่เดิม

กรงคุกพลังปราณ!

การเคลื่อนไหวของหานเฟิงกับฉู่สิง ชะงักลงทันที ไม่สามารถกระดิกได้แม้แต่นิ้ว

ท่านผอ.มองลู่ฝานแล้วพูดว่า "ลู่ฝาน นายมีอะไรจะพูดไหม"

ลู่ฝานลุกขึ้นยืน พูดอย่างสุขุม "สิ่งที่จ้าวซวี่พูด มีคำโกหกมากกว่าความจริง ศิษย์พี่ศิษย์น้องของเขา ตายเพราะถูกเฒ่าประหลาดอาจารย์ของพวกเขาทอดทิ้ง จึงโดนค่ายกลฆ่าตาย ไม่เกี่ยวข้องกับผมและพวกศิษย์พี่สักนิด ส่วนเฒ่าประหลาดอาจารย์ของเขา ตายอยู่ในจวนอากาศธาตุแล้ว ฆาตกรไม่ใช่ใครที่ไหน คือเอี๋ยนชิงคณะหยินหยาง!"

อาจารย์ซิงยวนได้ยิน ถึงกับหัวเราะพรืดออกมา "เอี๋ยนชิงเหรอ ลู่ฝาน นายหาคนมารับผิด คิดไม่ถึงว่าจะโทษคณะหยินหยางของฉัน เอี๋ยนชิงจะเข้าไปในจวนอากาศธาตุได้ยังไง จะฆ่าเฟิงหลิงเฒ่าประหลาดได้ไง นายคงไม่รู้สินะ เฟิงหลิงเฒ่าประหลาดเป็นเพื่อนกับคณะหยินหยาง"

ลู่ฝานพูดอย่างราบเรียบว่า "เรื่องจริงเป็นแบบนี้ ส่วนคนอื่นจะเชื่อหรือไม่ ไม่เกี่ยวกับผมแล้ว เรื่องทั้งหมด ศิษย์พี่ทั้งสามคนของผมเป็นพยานได้"

จ้าวซวี่พูดอย่างดุดันว่า "ศิษย์พี่ทั้งสามของนายจะเป็นพยานอะไรได้"

ท่านผอ.หันไปมองจ้าวซวี่ "เอ๊ะ ฟังจากที่นายพูด นายยังมีหลักฐานเหรอ"

จ้าวซวี่พูดเสียงดังว่า "มีหลักฐานอยู่แล้วครับ หม้อสือฟางที่อาจารย์ผมใช้เปิดจวนอากาศธาตุ โดนพวกเขาเอาไปแล้ว ตอนนี้ต้องอยู่กับพวกเขาแน่นอน"

ลู่ฝานขมวดคิ้ว ที่แท้มาเพราะหม้อสือฟางนี่เอง

แต่ตอนนี้หม้อสือฟางยอมรับเขาเป็นเจ้าของ ตามจวนอากาศธาตุแล้ว ถ้าเอาออกมาแล้วพวกเขาเห็นรอยประทับของเขาด้านบน เรื่องจะวุ่น เพราะนักบู๊จะทิ้งรอยประทับของผู้ฝึกชี่ ไว้บนเครื่องรางของตัวเองได้ยังไง