บทที่ 278

อาจารย์อู๋โฉวยิ้มออกมา รอยยิ้มราวกับดอกกล้วยไม้เบ่งบาน

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นเราแข่งดนตรีบทเพลงกันไหม"

จู่ๆ สีหน้าอาจารย์อี้ชิงชะงักไป ลู่ฝานและคนอื่นมีสีหน้าตกใจ

คงไม่ได้ให้พวกเขาแข่งดนตรีบทเพลงกับพวกผู้หญิงหรอกใช่ไหม

หานเฟิงหดคอพูดเสียงเบาว่า "ตีฉันให้ตาย ฉันก็ไม่แข่ง ใครจะแข่งก็แข่ง"

ศิษย์พี่ฉู่สิง ศิษย์พี่ฉู่เทียนและศิษย์พี่ใหญ่กลอกตามองบน

ลู่ฝานก็มีสีหน้าประหลาด ถ้าแข่งเรื่องนี้ คณะหนึ่งเดียวคงยอมแพ้ได้ทันที

อาจารย์เต้ากวงหัวเราะเบาๆ อยู่ข้างๆ "อู๋โฉว พวกเธอแข่งเรื่องนี้ งั้นเราคงต้องกลับคณะแล้วล่ะ รวมคณะอื่นในสถาบันสอนวิชาบู๊ ก็ยังสู้คณะสงบใจของพวกเธอไม่ได้เลย"

อู๋โฉวยิ้ม มองอาจารย์อี้ชิงแล้วพูดว่า "อี้ชิง นายบอกว่าแข่งอะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ"

อาจารย์อี้ชิงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน

อาจารย์อู๋โฉวพูดว่า "ฉันพูดเล่น เอาตามกฎเดิมดีกว่า ชนะ 3 ใน 5"

อี้ชิงยิ้มแล้วพยักหน้า อาจารย์อู๋โฉวปรบมือ นักเรียนด้านล่างรีบยกกระจกทองเหลืองขนาดใหญ่สี่บาน มาวางไว้รอบๆ

กระจกทรงกลมสะท้อนไปทั่วโถงใหญ่

"กระจกจำภาพเหรอ"

ลู่ฝานพูดอย่างตกใจเล็กน้อย อาจารย์อู๋โฉวยิ้มแล้วพูดว่า "คิดไม่ถึงว่าในคณะหนึ่งเดียว มีคนรู้จักเครื่องรางของผู้ฝึกชี่ด้วย นายชื่อลู่ฝานใช่ไหม"

ลู่ฝานพูดอย่างนอบน้อมว่า "ใช่ครับอาจารย์อู๋โฉว"