บทที่ 374

ใช้เวลาไป 2 วันเต็มๆ ลู่ฝานและคนอื่นๆถึงจะกลับมาถึงคณะหนึ่งเดียว

แม้แต่ออกมาจากจวนลอยฟ้าเท่านั้น ก็ใช้เวลาไป 1 วัน ลู่ฝานต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง ศิษย์พี่ใหญ่หลอกลวงคนอย่างเต็มที่เลยจริงๆ

สถานที่บ้าๆนี่ คิดไม่ถึงว่าทางออกซ่อนความลับขนาดนี้ สุดท้ายก็กระโดดออกมากลางฟ้า แม้ว่าความสูงไม่สามารถฆ่าคนตายได้ แต่เนื่องจากต้องการทะลวงค่ายกลของจวน ดูแล้วค่อนข้างน่ากลัวเชียว

อย่างน้อยขณะที่หานเฟิงกำลังทะลวงค่ายกล ก็ตกใจร้องห่มร้องไห้เหมือนผีสาง เพราะเมื่อมองเข้าไปข้างนอกในค่ายกล ก็สูงตระหง่านเชียวล่ะ!

ท่ามกลางสายตาผู้คนและที่ดูหมิ่น ศิษย์พี่ใหญ่ทำได้เพียงหัวเราะเหอะๆ

กลับมาถึงคณะหนึ่งเดียว ผู้คนก็พักผ่อนกันหนึ่งคืน วันต่อมา ศิษย์พี่หานเฟิงก็นำจดหมายท้าประลองที่เขียนเสร็จแล้ว เอาไปให้คณะบังเหินและคณะกระบี่

ด้วยคารมคมคายในการด่าคนอย่างรุนแรงของศิษย์พี่หานเฟิง ให้เขาทำหนังสือท้าประลองอีกฝ่าย ซึ่งเป็นการดีที่สุด

สิ่งเดียวที่กังวลก็คือ ศิษย์พี่หานเฟิงด่าแรงเกินไป ถ้าหากถูกคนทุบตีตายที่หน้าคณะก็ไม่ดีแล้ว

ดังนั้น ก่อนเดินทาง ศิษย์พี่ฉู่สิงถามศิษย์พี่หานเฟิงโดยเฉพาะไม่กี่คำ

"เงินส่วนตัวของนายซ่อนไว้ที่ไหนแล้ว?"

......

หนึ่งวันต่อมา ทั้งสถาบันสอนวิชาบู๊ก็ดุเดือด

คณะหนึ่งเดียวท้าประลองคณะบังเหิน และคณะกระบี่ สองคณะใหญ่!

ด้วยพลังของคณะเดียว ท้าประลองสองคณะ มันเป็นเรื่องราวที่แปลกและมหัศจรรย์ ตั้งแต่โบราณมา!

เหล่านักเรียนของสองคณะใหญ่ คณะบังเหิน คณะกระบี่ กำลังจะโกรธจนระเบิดแล้ว

"เหยียดหยาม นี่คือการเหยียดหยามอย่างโจ่งแจ้ง!"