บทที่ 373

หานเฟิงรีบพูดว่า: "ที่ไหน ศิษย์พี่ใหญ่ พี่บอกให้เข้าใจหน่อย"

ศิษย์พี่ใหญ่หัวเราะเหอะๆ และกล่าวว่า: "จวนร้างแห่งหนึ่ง จวนที่ใหญ่มากๆ อยู่ที่เขาอี้ว์หลิงเทือกฉิงเทียน พวกนายจะไปดูกันหน่อยไหม"

ลู่ฝานถามว่า: "ที่นั่นดีไหม? ทำไมที่นั่นถึงเหมาะกับการต่อสู้ของเราล่ะ?"

ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้มกล่าว: "รอให้พวกนายไปดูก็จะรู้ ไม่ใช่คนคณะหนึ่งเดียวของพวกเรา ไปถึงที่นั่น จะปรับตัวเข้ากับที่นั่นได้ยากมาก"

ลู่ฝานและคนอื่นๆมองหน้ากัน ด้วยสีหน้าที่งงงวย

หานเฟิงกล่าว: "งั้นก็ได้ ตอนนี้เราไปกัน ไปดูกัน"

ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้มและกล่าว: "ได้ ไม่มีปัญหา พวกนายรอพี่แป๊บหนึ่ง พี่จะไปเอาของออกมา จะทำให้เราสามารถไปถึงที่นั่นได้เร็วหน่อย"

พูดจบ ศิษย์พี่ใหญ่หันหลังกลับไปหยิบของ

ไม่นานนัก ก็เห็นศิษย์พี่ใหญ่เดินกลับมาพร้อมกับถือเข็มทิศ

เข็มทิศหินขนาดใหญ่นั้นเพียงพอสำหรับคนสองคนที่จะยืนอยู่ได้ และถูกศิษย์พี่ใหญ่โยนลงไปที่พื้นโดยตรง

หัวเราะเยาะ ศิษย์พี่ใหญ่กล่าว: "นี่คือสิ่งของที่ขุดขึ้นมาจากจวนร้างนั่น ใช้มันก็สามารถผ่านไปได้โดยตรง มาๆ พวกนายมาทีละคน ฉีดเข้าพลังปราณ ก็สามารถผ่านไปได้แล้ว"

หานเฟิงเดินมาตรงหน้าเป็นคนแรก และคอยสัมผัส จากนั้นก็ฉีดเข้าพลังปราณ

ทันใดนั้น ร่างของหานเฟิงก็หายไป ศิษย์พี่ใหญ่พูดอย่างสงบนิ่ง: "ยังสามารถใช้ได้จริงด้วย คนถัดไป"

"ยังสามารถใช้ได้จริงด้วยคืออะไร"

ลู่ฝานพูดด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ

ศิษย์พี่ใหญ่กล่าว: "ทีเดิมก็ยังไม่เคยใช้ พี่ก็เอามาลองดูสักหน่อย"

ทันใดนั้น ลู่ฝาน ฉู่สิง ฉู่เทียนสีหน้าก็ดูแปลกไป ยังดีที่พวกเขาไม่ใช่คนแรกที่ไป นี่เกือบจะกลายเป็นตัวทดลองแล้ว

ฉู่เทียน ลู่ฝาน ฉู่สิง ทั้ง 3 คนก้าวไปข้างหน้าทีละคน