บทที่ 377

หานเฟิงเก็บลงกระเป๋าตัวเองทันที แล้วพูดพึมพำว่า "เงินเข้ากระเป๋าฉันแล้ว พวกนายคิดจะเอากลับไปอีก ไม่มีทางเด็ดขาด โอเค เห็นแก่ที่พวกนายใจกว้าง จะให้พวกนายแทรกคิวเข้าไปก่อน"

เสวียนเฟิงไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังเดินไปบนเข็มทิศฮวงจุ้ย

ไปกันทีละคน จนนักเรียนชั้นยอดของคณะกระบี่หายไปจนหมด

ลู่ฝานกับฉู่เทียนทนดูต่อไปไม่ได้แล้ว พวกศิษย์พี่หานเฟิงต้องทำให้นักเรียนสถาบันสอนวิชาบู๊ ได้รับโทษจนหมดทุกคน

ลู่ฝานกับฉู่เทียนไม่สนใจที่พวกเขาเก็บเงินต่อ พากันแทรกแถวเดินขึ้นไปบนเข็มทิศฮวงจุ้ย เข้าไปจวนสวรรค์

วงแหวนแสงลอยอยู่บนท้องฟ้าสดใส ทุกสิ่งดูวิจิตรตระการตา

ลู่ฝานกับศิษย์พี่ฉู่เทียนใช้วิชากาย พุ่งไปทางข้างหน้า มาถึงวงแหวนแสงขนาดใหญ่ ที่อยู่ใกล้กับลานประลองด้านล่าง และยืนอยู่ไม่ไกล

นักเรียนรอบๆ กำลังพูดคุยกัน พูดชมอยู่เป็นระยะ

"ที่นี่ยอดเยี่ยมมาก เป็นสถานที่ฝึกฝนของคณะหนึ่งเดียวใช่ไหม"

"ฉันบอกแล้วว่าคณะหนึ่งเดียว ไม่มีทางมีแค่บ้านไม้ที่เขาว่ากันหรอก คณะหนึ่งเดียวมีความลับเยอะแยะตามคาดจริงๆ"

"อืมๆ คณะหนึ่งเดียวที่อัศจรรย์"

......

ได้ยินเสียงพูดคุยเช่นนี้ ลู่ฝานกับศิษย์พี่ฉู่เทียนมองหน้ากันแล้วหัวเราะ

ดูเหมือนว่าเรื่องนี้ทำถูกแล้ว ยังช่วยเหลือชื่อเสียงของคณะหนึ่งเดียวด้วย น่าเสียดาย อาจารย์อี้ชิงกับอาจารย์เต้ากวงไปวุ่นอยู่กับเรื่องหุ่นเชิด ไม่งั้นถ้าพวกเขาได้ยินเรื่องแบบนี้ ต้องดีใจมากแน่นอน

ฉู่เทียนยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันเดาได้เลยว่าเมื่อถึงปีหน้า ในคนพวกนี้ถ้ามีคนโอนย้ายเข้ามาในคณะหนึ่งเดียวของเรา รู้ว่าคณะหนึ่งเดียวของเรามีแต่บ้านไม้จริงๆ จะมีสีหน้าเป็นยังไง"

"สีหน้าหลากหลายแน่นอน"

ลู่ฝานยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น รอยยิ้มของทั้งสองคนอยู่ที่นักเรียนคนอื่น ดูโอ้อวดชัดๆ

หลิงเหยาที่อยู่ในกลุ่มคนก็พูดชมว่า "โห ที่แท้คณะหนึ่งเดียวมีลานฝึกบู๊ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ด้วย ทำไมลู่ฝานไม่บอกฉันเลย"