บทที่ 380

เมื่อหานเฟิงพูดจบ นักเรียนที่มาดูต่างส่งเสียงเชียร์ออกมา

ทุกคนก็ตะโกนเสียงดัง

"จัดการคณะกระบี่!"

"เอาชนะคณะบังเหิน!"

"คณะหนึ่งเดียวฉันชอบพวกนาย"

......

คนพวกนี้เป็นนักเรียนคณะอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย

ที่เรียกว่าดูแห่ศพไม่กลัวโลงศพ ก็เหตุผลนี้แหละ

พวกนักเรียนคณะกระบี่ คณะบังเหิน ก็ไม่ด้อยเหมือนกัน ต่างพากันตะโกนเสียงดัง

"เฮ้ เฮ้ เฮ้!"

"ขยะของคณะหนึ่งเดียว คิดว่าพวกนายรับปากขยะคณะอื่น แล้วจะชนะพวกเราได้เหรอ กลับไปฝึกอีกสักสองสามปีเถอะ!"

เหมือนพวกนักเรียนกำลังแข่งกันตะโกน แต่ละคนเสียงดังมาก

กลุ่มคนในนั้นยังใช้พลังปราณด้วย แต่เพิ่งตะโกนออกมา ก็รู้สึกว่าปวดสมอง แรงกระเทือนที่มองไม่เห็น ทำให้เขาเจ็บจนร้องออกมา

ภาพนี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เริ่มแรกยังไม่ชัดเจนดี แต่เมื่อมีคนร้องโอดครวญเยอะขึ้น

ทุกคนเริ่มพบความผิดปกติ

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ ฉันถึงปวดหัว"

"มีสิ่งแปลกเหรอ ที่นี่มีกับดักเหรอ"

"คณะหนึ่งเดียว ต้องเป็นฝีมือคนคณะหนึ่งเดียว ต่ำตมเกินไปแล้ว ไอ้พวกเลวคณะหนึ่งเดียว พวกนายจะทำอะไรกันแน่"

......

ตอนนี้นักเรียนทุกคนพากันก่นด่าคณะหนึ่งเดียว

หานเฟิงยืนอยู่บนวงกลม ด้วยท่าทีกวนบาทา

คาดเดาเหตุการณ์แบบนี้ได้นานแล้ว

หานเฟิงพูดเสียงดังว่า "นักเรียนทุกท่านอย่าเพิ่งโหวกเหวก คณะหนึ่งเดียวไม่ได้วางกับดัก แต่เดิมที่นี่เป็นจวนของผู้แข็งแกร่ง มีค่ายกลแฝงอยู่ แม้ตอนนี้จวนอยู่ในสภาพนี้ พลานุภาพของค่ายกลก็หายไปมาก แต่ก็มีปฎิกิริยากับพลังของทุกคน ถ้าไม่คุ้นชิน หึหึ ก็ยังทรมานมาก"

ทันใดนั้น สีหน้าของเสวียนเฟิงคณะกระบี่และคนอื่นเปลี่ยนไป ลั่วหยู่คณะบังเหินและคนอื่นก็อึ้งเล็กน้อย