บทที่ 382

ขนาดอาจารย์เสวียนเจินยังยิ้มบางๆ มู่ซั่วเป็นหนึ่งในบรรดาศิษย์ของเขา เป็นคนที่มีความเข้าใจในวิชากระบี่ดีที่สุดคนหนึ่ง ไม่ถึง สิบปี แค่มู่ซั่วตั้งใจกับบู๊ ต้องเข้าใจวิชากระบี่นี้อย่างลึกซึ้งแน่นอน

ไม่นาน มีรอยแผลปรากฏขึ้นบนตัวหานเฟิง

แม้ลู่หลินกับมู่ซั่วร่วมมือกันครั้งแรก แต่เข้ากันได้อย่างงดงาม

วิชากระบี่ของลู่หลิน ทำให้การเคลื่อนไหวของหานเฟิงช้าลง วิชากระบี่ของมู่ซั่วเหมือนพิษที่เข้าไปในกระดูก ทำให้หานเฟิงทำอะไรไม่ได้

เพียงพริบตา หานเฟิงเป็นฝ่ายที่ถูกกระทำ

ขยับซ้ายขวา สะบัดกระบี่อย่างต่อเนื่อง หานเฟิงดิ้นไม่หลุดจากตังเมสองคนนี้

หานเฟิงกัดฟัน โดนกดดันจนลนไปหมด

"วิชากระบี่ชิงสวรรค์ท่าที่สอง ทำลาย!"

กระบี่ฟ้าครามหายไปจากมือเขา มู่ซั่วใช้กระบี่ไม้ท้อกันไว้ข้างหลังโดยไม่ต้องมอง แต่ลู่หลินตั้งสติได้ช้า จึงโดนแสงกระบี่โจมตี

ลู่หลินตัวโงนเงน เกือบจะล้มลงบนพื้น

เกิดเสียงดังชิ้ง มู่ซั่วกันแสงด้านหลังของเขาได้ พลิกกระบี่แทงไปบนตัวลู่ฝาน

ตอนนี้หานเฟิงยังสามารถพลิกตัวเตะมู่ซั่วได้ ทั้งสามคนแยกออกจากกันทันที

รอบๆ เงียบๆ ทุกคนเห็นแล้วตะลึง ใครจะคิดว่าการต่อสู้รอบแรก เพิ่งสู้กันได้ไม่เท่าไร ก็โหดเหี้ยมขนาดนี้แล้ว

มุมปากของลู่หลินมีเลือด มู่ซั่วโดนเตะจนร้องโอดโอย เตะของหานเฟิง ไม่ด้อยไปกว่าพลังทะลุทะลวงของวิชากระบี่ชิงสวรรค์

หานเฟิงน่าเวทนามาก กระบี่ฟ้าครามโดนโจมตีจนตกอยู่ข้างๆ ทั้งตัวเต็มไปด้วยแผล

หานเฟิงโงนเงนยืนขึ้นมา

"สะใจ!"

หานเฟิงพูดออกมา กระบี่ฟ้าครามลอยกลับมาในมือเขาอีกครั้ง

มู่ซั่วกับลู่หลินเดินขึ้นมาช้าๆ พลังปราณปกคลุมร่างกาย พลานุภาพมหาศาล

"หานเฟิง ฉันจะทำให้นายรู้ ที่นายพูดว่าหนึ่งต่อสอง แค่การต่อสู้ตลกๆ เท่านั้น"