บทที่ 383

กระบี่ดอกท้อสามพัน ทะลุเมฆ

วิชากระบี่ลม ทำลายปราณ

กระบี่ไม้และกระบี่เหล็กกล้า แทงทะลุตัวหานเฟิง

โดนตรงหัวไหล่และอกขวา

แม้ไม่ใช่ตำแหน่งที่อันตรายถึงชีวิต แต่โดนสองกระบี่นี้ ทำให้นักบู๊บาดเจ็บสาหัสได้เลย

การต่อสู้สิ้นสุดลงแล้ว!

เหมือนนักเรียนทุกคนคิดเช่นนี้ โดนคนแทงขนาดนี้ คิดยังไงก็ไม่น่าจะสู้ได้แล้ว

คิดว่าหานเฟิงจะปล่อยท่าไม้ตายอะไรออกมา เห็นตาแดง และฟื้นฟูแผล กระบวนท่านี้ ดูโง่เงามาก

นักเรียนคณะกระบี่ คณะบังเหินส่อนมาก กำลังจะส่งเสียงเชียร์ แต่เพียงพริบตา พวกเขากลับอ้าปากค้าง มองเวทีประลองอย่างไม่อยากเชื่อ

จู่ๆ หานเฟิงเคลื่อนไหว กระบี่ฟ้าครามกลายเป็นแสงสีเลือด ล็อกลู่หลินกับมู่ซั่วเอาไว้แน่น

เหมือนพลังปราณบนตัวทั้งสองคนถูกกัดกร่อน มีควันสีขาวลอยขึ้นมา

สระเลือดปรากฏอยู่ใต้เท้าทั้งสามคน อีกทั้งยังแผ่เป็นวงกว้างด้วย สระเลือดสีแดง ควรจะคาวจนน่ากลัว แต่ทำไมดูแล้วใสแจ๋ว ทำให้คนรู้สึกว่าสะอาด

"นี่คือธาตุแท้ของกระบี่ฟ้าคราม สระเลือดคราม!"

ศิษย์พี่ฉู่เทียนพูดพึมพำ

คำพูดของเขา เข้าหูฉู่สิงกับลู่ฝาน ทำให้ทั้งสองคนงุนงง

"ธาตุแท้ของกระบี่ฟ้าคราม ทำไมฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน"

ฉู่สิงถามขึ้น

ฉู่เทียนพูดว่า "นายไม่คิดเหรอว่าทำไมอาจารย์ไม่ให้อาวุธอะไรกับเราเลย แต่กลับให้กระบี่ฟ้าครามกับหานเฟิง"

ฉู่สิงส่ายหน้าอย่างตกใจ

ฉู่เทียนพูดว่า "นั่นเป็นเพราะศิษย์น้องหานเฟิงมีความสามารถแตกต่างกับเรา อาจารย์เก็บงำตระกูลของเขามาตลอด คิดว่าเขาคงเป็นลูกหลานตระกูลบู๊โบราณ มีสายเลือดบู๊โบราณในตัว ส่วนความสามารถในสายเลือดฝึกฝน มีแรงกระตุ้นจากภายนอกจะดีที่สุด อาจารย์ให้กระบี่ฟ้าครามกับเขา ต้องเป็นเพราะวิชาที่ตระกูลศิษย์น้องหานเฟิงถ่ายทอดให้กับกระบี่ฟ้าครามเสริมกันได้ ดูเหมือนตอนนี้เป็นไปตามคาด"