บทที่ 406

ขณะที่นักเรียนทั้งสองคนเคลื่อนไหวลมหายใจอย่างมีความสุข

จู่ๆ กระบี่หนักเล่มหนึ่งร่วงลงมา

ชิ้ง!

กระบี่หนักปักลงตรงหน้านักเรียนทั้งสองคน

ทั้งสองคนตกใจหน้าเปลี่ยนสี เขาสะบัดมือ คนใช้ที่ถืออาวุธอยู่ด้านหลังล้มลงบนพื้น อาวุธในมือพวกเขาลอยเข้ามาในมือนักเรียนทั้งสองคนโดยอัตโนมัติ

"ใครมา"

เสียงดังก้องในหุบเขา

ทันใดนั้นเงาดำขนาดใหญ่พุ่งมาจากข้างหน้า จนมาถึงหน้าประตูคณะ

โฮก!

เสียงมังกรคำรามดังสนั่น ทันใดนั้นนักเรียนคณะหยินหยางทุกคน หันมามองทางประตูคณะ

มังกรดำขนาดใหญ่ปรากฏตัวหน้าประตูคณะหยินหยาง

บนหลังของมันมีนักเรียนอยู่สองคน เป็นลู่ฝานกับหานเฟิงอย่างไม่ต้องสงสัย

"รู้สึกสบายใจจริงๆ ฮ่าๆ ตอนไหนเจ้าดำบินขึ้นท้องฟ้าได้ ฉันต้องให้มันพาฉันไป บินบนหัวคณะหยินหยางสักรอบแน่นอน จากนั้นฉันฉี่ลงมาจากท้องฟ้า ให้ตายเถอะ ความรู้สึกนั้นช่างสะใจจริงๆ"

ลู่ฝานไม่ได้สนใจความคิดหยาบคายของศิษย์พี่หานเฟิง

พูดเสียงก้องว่า "คณะหนึ่งเดียวมาท้าประลอง!"

เสียงเหมือนฟ้าร้อง ฟ้าผ่าลงมาจากท้องฟ้า มีแสงสีแดงอยู่เล็กน้อย

ในแววตาของลู่ฝาน มีสายฟ้าสว่างขึ้นมาเล็กน้อย นี่เป็นผลของการที่เขาฝึกมาสองวัน สัญลักษณ์ของการที่เชี่ยวชาญในพลังปราณสายไฟฟ้า

ทันใดนั้น นักเรียนคณะหยินหยางที่ยืนหน้าประตูทั้งสองคนตกใจมาก

มองมังกรดำขนาดใหญ่ตัวนั้น นี่คือมังกรเปลวไฟดำของคณะหนึ่งเดียวที่มีชื่อเสียงในช่วงนี้เหรอ

มองลู่ฝานกับหานเฟิงที่อยู่บนหลังมังกร เสื้อผ้าปลิวสะบัด สายตาเหมือนสายฟ้า พลานุภาพมหาศาล

ท่วงท่าของยอดฝีมือ!

นักเรียนทั้งสองคนกลืนน้ำลาย หันหลังวิ่งเข้าไปข้างใน