บทที่ 407

เมื่ออาจารย์ซิงยวนพูดจบ ค่ายกลหยินหยางที่อยู่ด้านล่างทั่วคณะหยินหยาง เริ่มเคลื่อนไหว

ทุกคนมองไปข้างล่าง เห็นค่ายกลหยินหยางมีแสงสว่างแสบตา แผ่วงกว้างไปทั่ว หลังจากนั้นนักเรียนคณะหยินหยางรู้สึกว่าพละกำลังของตัวเองเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

ประสิทธิภาพมหัศจรรย์เช่นนี้ ทำให้นักเรียนคณะหยินหยางอดชมออกมาไม่ได้

"ไม่เสียแรงที่เป็นค่ายกลคณะหยินหยางของเรา!"

ลู่ฝานและคนอื่นไม่ได้สัมผัสถึงประสิทธิภาพนี้ แต่พวกเขาไม่กลัวอะไรทั้งนั้น

เปิดค่ายกลแล้วยังไง วันนี้พวกเขามาตบหน้าคณะหยินหยาง

เงาของพวกเอี๋ยนชิง ฮ่วนเย่ว์ และหยู่ซิน ปรากฏออกมา

จากนั้นรีบเดินไปที่ประตูคณะ เมื่อเดินผ่าน นักเรียนจะแยกทางให้ทั้งซ้ายขวา

"พวกศิษย์พี่เอี๋ยนชิงมาแล้ว!" เพียงประโยคเดียว เพียงพอที่จะทำให้นักเรียนคณะหยินหยางทุกคน พากันตะโกนออกมาพร้อมกันว่า "หยินหยางไร้เทียมทาน หยินหยางไร้เทียมทาน!"

เสียงสะเทือนไปทั่ว ใบหน้าทุกคนฮึกเหิมและจองหอง

ภาพนี้ส่งผ่านกระจกจำภาพออกไป

หลังจากนักเรียนคณะอื่นรู้ข่าว ล้วนไปยังสถานที่ที่มีกระจกจำภาพ

"การต่อสู้ใหญ่ขนาดนี้ พวกเขาจะไม่ดูได้อย่างไร"

คณะหนึ่งเดียวสู้กับคณะหยินหยาง

การต่อสู้ใหญ่แบบนี้ ทุกคนรอคอยมานานแล้ว

แม้แต่พวกคณะบังเหินกับคณะกระบี่ที่พวกลู่ฝานเพิ่งเอาชนะมาได้ ยังตั้งกระจกจำภาพขนาดใหญ่เอาไว้ ให้นักเรียนทุกคนได้รับชมการต่อสู้ครั้งใหญ่

"ลู่ฝานสู้ๆ!"

"คณะหนึ่งเดียวชนะ!"

"กำจัดคณะหยินหยาง!"

......