บทที่ 409

พวกครูถอยกลับไปอย่างไม่สามารถทำอะไรได้ ขณะเดียวกันก็ประกาศเสียงดัง

"ห้าคนของทั้งสองฝ่ายครบแล้ว การต่อสู้ไม่มีข้อจำกัด"

พวกเอี๋ยนชิงเอาอาวุธออกมาถือ ลู่ฝานก็เอากระบี่หนักที่ปักอยู่บนพื้นขึ้นมา เสื้อปราณปกคลุมร่างกาย

"ศิษย์พี่หานเฟิง เอาแบบที่ปรึกษากันใช่ไหม"

หานเฟิงยิ้มแล้วพูดว่า "เป็นการต่อสู้แบบเท่าเทียมไปแล้ว จะไปสนใจเรื่องพวกนั้นทำไม ฉันเห็นใครขัดตา ก็จะจัดการคนนั้น"

"เป็นความคิดที่ดี!"

มีเสียงดังขึ้นข้างหลัง ศิษย์พี่ใหญ่กับศิษย์พี่ฉู่เทียนเดินเข้ามา

ศิษย์พี่ใหญ่ลูบท้องตัวเอง พูดด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้มว่า "ฉันช่วยพวกนายจัดการหนึ่งคน ที่เหลือเป็นของพวกนาย"

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า "งั้นรบกวนศิษย์พี่ใหญ่ด้วย"

เอี๋ยนชิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามพูดว่า "ลู่ฝานเป็นของฉัน พวกนายจัดการคนอื่น"

หยู่ซิน จางจุนและเหงียนเซี่ยพยักหน้าอย่างไม่มีความคิดเห็น มีเพียงฮ่วนเย่ว์ที่พูดว่า "นายเป็นใครไม่ทราบ ทำไมฉันต้องฟังนาย ฉันก็อยากสู้กับลู่ฝานเหมือนกัน"

เอี๋ยนชิงจ้องฮ่วนเย่ว์อย่างโหดเหี้ยม แต่กลับไม่พูดอะไร

จู่ๆ เจ้าดำที่อยู่ใต้เท้าลู่ฝาน ส่งเสียงหอนสั่นสะเทือน จากนั้นก็วิ่งเข้ามาจู่โจม

"แยกย้าย!"

เอี๋ยนชิงตะโกนออกมา ทั้งห้าคนรีบแยกออกจากกันทันที

เจ้าดำยังไม่ทันพุ่งเข้ามาตรงหน้าพวกเอี๋ยนชิง ก็พ่นเปลวไฟดำออกมา

เปลวไฟดำอันน่ากลัวเพิ่งพ่นออกมา ก็กลายเป็นทะเลเพลิง

พลังฟ้าดินบริเวณรอบๆ กลายเป็นสารอาหารของเปลวไฟดำ ทันใดนั้น เปลวไฟดำปกคลุมประตูคณะหยินหยางเอาไว้