บทที่ 410

จางจุนสะบัดมือ ดาบยาวสว่างไสวออกมาจากแขนเสื้อของเขา ตัวดาบยาวเรียว ด้านบนมีค่ายกลดาวกระบวยใหญ่ สว่างระยิบระยับ เหมือนดวงดาว

"ฉู่เทียนดาบเทียนควบ คณะหนึ่งเดียว ฉันก็ได้ยินชื่อนายมานานแล้วเหมือนกัน อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ!"

จางจุนหัวเราะเย็นชา ดวงตาที่เดิมที่เล็กอยู่แล้ว กลายเป็นขีดเดียว มีแสงเย็นยะเยือกเคลื่อนไหวอยู่รางๆ

ฉู่เทียนเอาดาบที่ตัวเองถือไว้มือขวา มาไว้ในมือซ้าย ยิ้มแล้วพูดว่า "วางใจเถอะ ไม่ทำให้นายผิดหวังหรอก"

อีกด้านหนึ่ง ศิษย์พี่ใหญ่หาคู่ต่อสู้ของตัวเองเจอเช่นกัน

เขาปรากฏตัวด้านหลังเหงียนเซี่ยเหมือนผี ตบไหล่เหงียนเซี่ยเบาๆ แล้วพูดว่า "นี่! เรามาเล่นกันเถอะ"

เหงียนเซี่ยสะดุ้งโหยง ปราณที่ปกคลุมตัวเขาเหมือนไม่ได้ผลอะไรเลย นายตบโดนตัวเขาผ่านปราณที่ปกคลุมตัวได้ยังไง แล้วมาโผล่อยู่หลังเขาได้อย่างไร

ศิษย์พี่ใหญ่ยิ้มแล้วลูบท้องตัวเอง ไม่มีพลังปราณบนตัวสักนิด

เหงียนเซี่ยสะบัดมือทั้งสองข้าง กระบี่คู่ปรากฏอยู่ในมือ

เขามีฉายาว่า กระบี่พันคลื่น เหงียนเซี่ย คนที่ไม่มีชื่อเสียงแบบอีกฝ่าย กล้ามาล้อหลอกต่อหน้าเขา

เหงียนเซี่ยไม่ได้พูดอะไรสักคำ ยกกระบี่พุ่งเข้ามา ศิษย์พี่ใหญ่ยืนอยู่ที่เดิม รอให้เหงียนเซี่ยฟันลงมา

เปลวไฟดำหายไป เจ้าดำอ้าปากกว้างพุ่งเข้าไปกัดเอี๋ยนชิง

เอี๋ยนชิงหายไปจากที่เดิม ตอนเขาปรากฏตัวอีกครั้ง ก็เตะลงบนหัวของเจ้าดำ

เสียงเหมือนเหล็กกระทบกันดังขึ้นชัดเจน อย่าสบประมาทความแข็งแกร่งของร่างกายเจ้าดำในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าร่างกายลู่ฝานแน่นอน กระบวนท่าของเอี๋ยนชิงโดนผิวหนังของเจ้าดำต้านทานเอาไว้ได้

เอี๋ยนชิงอึ้งไปเล็กหน่อย หลังจากนั้นลู่ฝานเด้งตัวลงจากหลังเจ้าดำ ฟันลงไปที่เอี๋ยนชิง