บทที่ 411

ลู่ฝานรู้สึกผิดปกติ รีบเก็บกระบี่ หมัดของเอี๋ยนชิงตามพลังที่ลู่ฝานถอยกลับ กระแทกลงบนหน้าลู่ฝานทันที

แสงสีขาวดำอันน่ากลัวซ้อนทับไปมา จนกลายเป็นวงกลมหยินหยางขนาดใหญ่ หลังจากนั้นพลังระเบิดออกมา ทำให้สิ่งของที่วางไร้รอบๆ สั่นสะเทือนไปหมด

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

เสียงระเบิดดังติดต่อกันสามครั้ง เศษหินมากมายกระจายไปทั่ว ตัวของลู่ฝานกระเด็นออกมา กระแทกกับด้านในคณะหยินหยาง จนประตูห้องพักห้องหนึ่งกระเด็นออกมา พวกครูที่ยืนดูอยู่ไม่ไกล รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อยปลอดภัยแล้ว รีบถอยหลังไปไกลอีก

ในที่พักของคณะ ลู่ฝานเด้งตัวขึ้นมา

ส่วนในคณะ พวกคนใช้กับนักเรียนคนหนึ่ง เบิกตาโตจ้องลู่ฝาน

ให้ตายเถอะ

สู้มาถึงด้านในแล้วเหรอ!

พลังน่ากลัวมาก!

"กูจะเอาชีวิตมึง!"

เอี๋ยนชิงพุ่งเข้ามาฆ่าอีกแล้ว เปลวไฟลุกท่วมตัวลู่ฝาน

กระบี่มังกรเพลิงคำราม!

กระบี่พร้อมมังกรเพลิงเข้าไปโจมตี เอี๋ยนชิงต้านทานมังกรเพลิงที่พุ่งเข้ามา บนตัวเต็มไปด้วยแสงสีขาวดำ วิชาที่ลู่ฝานใช้ออกมา มังกรเพลิงไม่สามารถขัดขวางเขาเอาไว้ได้

ภายใต้การปกคลุมของพลังสีขาวดำ พลานุภาพของเอี๋ยนชิงพลุ่กพล่าน พุ่งมาจนถึงหน้าลู่ฝาน

เอี๋ยนชิงหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า "ลู่ฝาน นายอ่อนแอสิ้นดี!"

พูดพลางเอี๋ยนชิงซัดหมัดทำลายมังกรเพลิง

แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่ในสายตาเอี๋ยนชิง คือใบหน้าที่มีรอยยิ้มของลู่ฝาน

เอี๋ยนชิงรู้สึกผิดปกติ แต่มันสายไปแล้ว

"วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ!"

ลู่ฝานพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ทุกคำพูดทำให้เอี๋ยนชิงอกสั่นขวัญแขวน

ตอนนักบู๊พูดชื่อวิชาออกมาเมื่อต่อสู้กัน เหตุผลส่วนใหญ่ก็คือ สามารถทำให้ศัตรูอกสั่นขวัญแขวน เพราะพลังปราณที่แฝงอยู่ในเสียง และในแง่นี้วิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ เป็นเคล็ดวิชาขั้นสุดยอด