บทที่ 423

หลังจากค่ายกลหายไป ค่ายกลที่เคยปกป้องคณะหยินหยางร้อยปีกว่าเอาไว้ มันแตกสลายเหมือนกับฟองอากาศ

อาจารย์ซิงยวนอ้าปากค้าง หน้าของเขาบิดเบี้ยวราวกับโดนคนนับหมื่นเหยียบหน้า เขากัดฟันและพูดออกมา:"มันเป็นไปได้ยังไง!"

อันที่จริงอาจารย์อี้ชิงก็อึ้งเหมือนกัน เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าลู่ฝานจะใช้วิธีใดทำลายค่ายกลของคณะหยินหยางได้

เรื่องนี้มันเท่มากๆและสะ……ใจมากๆเลย!

เมื่ออาจารย์อี้ชิงได้ยินคำพูดของอาจารย์ซิงยวน ตอนนี้เขารู้สึกสะใจมากๆ

เขาหัวเราะออกมาสามครั้ง จากนั้นอาจารย์อี้ชิงก็พูด:"ทั้งๆที่เป็นค่ายกลใหญ่ของคณะหยินหยาง แต่มันดูอ่อนแอมากๆ ฉันคิดว่ามันจะร้ายกาจกว่านี้ซะอีก แม้แต่ลูกศิษย์คนหนึ่งของคณะหนึ่งเดียวก็สามารถทำลายมันได้ ตลกจริงๆ ตลกจริงๆ"

สายตาของอาจารย์ซิงยวนเต็มไปด้วยความโกรธ เขาหายใจแรงและไม่คงที่ จู่ๆมุมปากของเขาก็มีเลือดสดไหลออกมา

คำพูดของอาจารย์อี้ชิง ทำให้อาจารย์ซิงยวนโกรธจนกระอักเลือดสดออกมา

ด้วยพลังที่อาจารย์ซิงยวนมีอยู่ในตอนนี้ แต่โดนคำพูดของอาจารย์อี้ชิงจนกระอักเลือดสดออกมา ทำให้มองเห็นได้อย่างชัดเจน ตอนนี้จิตใจของอาจารย์ซิงยวนตกตะลึงมากแค่ไหน

ตอนนี้ถ้าหานเฟิงมาพูดประชดอาจารย์ซิงยวนอีก อาจจะทำให้จิตแห่งนักบู๊ของอาจารย์ซิงยวนหวั่นไหว อาจจะทำให้พลังของเขาถอยหลังด้วย

ท่านผอ.ที่ไม่ได้เอ่ยปากพูดมาโดยตลอด ตอนนี้สีหน้าของเขาแปลกมากๆ

ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้เข้าร่วมกับอาจารย์คนอื่นๆเพื่อต่อว่าซิงยวน แต่อันที่จริงเขาได้เตรียมตัวที่จะช่วยชีวิตลู่ฝานไว้แล้ว

เขาให้ความสำคัญกับอัจฉริยะมากๆและไม่มีใครสามารถเทียบได้ การกระทำของซิงยวน ถึงแม้จะพูดไม่ได้ แต่จริงๆแล้วมันก็เป็นบททดสอบครั้งหนึ่งของลู่ฝาน

การที่เขาไม่ได้ลงมือช่วยตั้งแต่แรก เพราะเขาต้องการดูว่าลู่ฝานจะรับมือได้แค่ไหน