บทที่ 523

เอวบางร่างน้อย ไม่รู้ว่าวันนี้เซี่ยวเอ๋อร์ใส่ชุดยังไง รูปร่างถึงดูมีเสน่ห์ขนาดนี้

ไม่ต้องพูดถึงอกอึ๋มกับสะโพกที่ดูเย้ายวน

เธอรวบผมขึ้น ปักดอกปิ่นหยกแบบเฉียง แต่งหน้าอ่อนๆ หลังจากสวมชุดงดงาม ก็ดูสวยขึ้นมาอีกเท่าตัว

ไม่รู้เพราะเมื่อคืนไม่ได้มองอย่างละเอียด หรือว่าวันนี้เธอมองอย่างสวยก่าวปกติ จู่ๆ ลู่ฝานมองจนเคลิ้มไปแล้ว

ศิษย์พี่หานเฟิงที่อยู่ข้างๆ พูดเสียงเบาว่า “ศิษย์น้องลู่ฝาน เธอคือผู้หญิงที่อยู่กับนายเมื่อวานเหรอ ทำไม่ดูไม่เหมือนกันเลย”

ลู่ฝานพูดว่า “ใช่ คิดไม่ถึงว่าเธอเป็นคนตระกูลอี้ว์”

เซี่ยวเอ๋อร์ยิ้มบางๆ ให้แขกรอบๆ ทันใดนั้น เหล่าคุณชายเคลิ้มไปกับรอยยิ้มงามของเธอ

กวาดตามองมาหาลู่ฝาน เมื่อสบตากับลู่ฝาน ลู่ฝานได้ยินเสียงดังขึ้นข้างหู

“คุณชายลู่ฝาน ในที่สุดนายก็มา”

รอยยิ้มขี้เล่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าเซี่ยวเอ๋อร์ เธอขยิบตาให้ลู่ฝาน

การกระทำนี้ ทำให้เหล่าคุณชายหายใจฟึดฟัด เหมือนรับไม่ได้อย่างไรอย่างนั้น

หานเฟิงใช้ศอกกระทุ้งแขนลู่ฝาน แล้วพูดว่า “ศิษย์น้องลู่ฝาน สาวนี่นี้ไม่เลว เก็บเอาไว้สิ”

ลู่ฝานกลอกตามองบนใส่ศิษย์พี่หานเฟิง

เสียงเพลงดังขึ้น เสียงเครื่องดนตรีลอยมา

เมื่อแขกมาถึงครบ นักดนตรีประกอบพิธีเริ่มแสดง

“หัวหน้าเขตอี้ว์มาถึงแล้ว!”

ผู้ดูแลตะโกนออกมาเสียงดัง หัวหน้าเขตอี้ว์พาลูกหลานตระกูลอี้ว์เดินเข้ามาช้าๆ

ชุดนักบู๊เรียบง่ายสีขาวบริสุทธิ์ ไม่มีลวดลาย ไม่มีอะไรโดดเด่น มีกระบี่ยาวประดับไว้ตรงเอว ยาวประมาณ 3 ฟุต สลักคำว่า สวรรค์ พื้นดิน ผู้นำ พ่อแม่ อาจารย์ อยู่ข้างบน