บทที่ 571

นักบู๊ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ใช่คุณท่านหรอก เป็นแค่คนส่งสารเท่านั้น เชิญครับคุณชายลู่”

ลู่ฝานพูดว่า “หัวหน้าเขตอี้ว์รู้ข่าวสารรอบด้านจริงๆ เขารู้ได้ยังไงว่าฉันเก็บตัวเสร็จวันนี้”

นักบู๊พูดว่า “พอคุณชายออกจากสวนหอมปาฟาง ก็มีคนแจ้งหัวหน้าเขตอี้ว์แล้ว”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง งั้นก็ได้ ฉันไปก่อน ศิษย์พี่หานเฟิงไปด้วยกันไหม”

หานเฟิงส่ายหน้าพูดว่า “นายไปเถอะ ฉันจะเดินเล่นต่อ ขอเลือกห้องดีๆ พักก่อน”

ลู่ฝานพยักหน้า เดินตามนักบู๊ไปข้างนอก

ออกจากคฤหาสน์ เดินเข้าไปในรถม้า จนมาถึงจวนหัวหน้าเขต

ตอนมาครั้งก่อนคือตอนกลางคืน ลู่ฝานไม่ได้ชมจวนหัวหน้าเขตอย่างละเอียด ได้ชมวันนี้รู้สึกมีพลังมาก

นักบู๊พาลู่ฝานมาด้านนอกห้องหนังสือของหัวหน้าเขตอี้ว์ ไม่ได้คุ้มกันอย่างแน่นหนาเหมือนที่ลู่ฝานจินตนาการไว้ จวนหัวหน้าเขตขนาดใหญ่ ไม่เห็นนักบู๊ผู้ดูแลมากเท่าไร

“ท่านหัวหน้าเขต คุณชายลู่มาแล้วครับ”

นักบู๊เคาะประตูห้องหนังสือ แล้วพูดเสียงเบา

เสียงของหัวหน้าเขตอี้ว์ดังขึ้นในห้องหนังสือ

“เข้ามาสิ”

ลู่ฝานผลักประตูเข้าไป หนังสือมากมายปรากฏในสายตาเขา

บนชั้น บนโต๊ะ บนพื้น เต็มไปด้วยหนังสือ

หัวหน้าเขตอี้ว์นั่งอยู่ท่ามกลางหนังสือ ข้างๆ มีชาหนึ่งแก้ว “ลู่ฝาน มาแล้วนั่งตามสบายเลย ไม่ต้องมีพิธีรีตอง”

ลู่ฝานมองซ้ายมองขวา ดันกองหนังสือมาด้านหน้า จากนั้นจึงนั่งลง

“ท่านหัวหน้าเขตเรียกผมมาวันนี้ มีเรื่องอะไรเหรอครับ”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “ฉันคุ้มครองตระกูลนายแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังมาที่เมืองตงหวา 3-5 วันน่าจะถึง เรื่องที่ฉันรับปากนาย ฉันทำสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว”