บทที่ 592

หลายวันต่อมา ลู่ฝานเก็บตัวฝึกฝนอยู่ในจวนลู่

บางทีอาจจะเพราะคำพูดของเขาส่งผลกระทบมากๆ ทำให้ทุกคนในตระกูลลู่เริ่มสร้างตระกูลลู่อย่างกระตือรือร้น

แน่นอนว่าการสร้างครั้งนี้ไม่ได้สร้างแค่บ้านพักเท่านั้น

จวนลู่ที่ลู่ฝานสร้างขึ้นนั้น มันไม่เลวเลย มีตำแหน่งที่ดีมากๆ และคฤหาสน์ก็สวยมากๆด้วย มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรเลย แม้แต่ดอกไม้ก็ยังคงรักษาให้อยู่ในสภาพเดิม

มีอยู่เรื่องเดียวที่เปลี่ยนไปก็คือ จำนวนของคนรับใช้ที่อยู่ในตระกูล

คนรับใช้ที่ดี ขยันขันแข็ง ก็จะเก็บเอาไว้ คนรับใช้ที่ขี้เกียจ ไม่ยอมทำงานก็จะไล่ออกไป

ทุกอย่างทำตามคำสั่งของลู่เฮ่าหรานอย่างเป็นระเบียบ

ในหนึ่งตระกูล ถ้าอยากจะให้ตระกูลก้าวหน้าและรุ่งเรือง เงินทองที่เข้ามาในตระกูลนั้นสำคัญมากๆ

ตอนนี้ตระกูลลู่ไม่ขาดแคลนเงินทอง มีเงินทองที่ถูกส่งมาจากบ้านเกิดที่เมืองเจียงหลิน ถึงแม้ลูกหลานทั้งหมดของตระกูลลู่ที่อยู่ในเมืองตงหวาไม่ทำงาน พวกเขาก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย

แต่เหตุการณ์แบบนี้ ไม่เกิดขึ้นภายใต้การควบคุมของลู่เฮ่าหรานอย่างแน่นอน

นั่งกินสมบัติเก่า การกระทำแบบนี้ ลู่เฮ่าหรานไม่ยอมให้เกิดขึ้นในการบริหารงานของตัวเองอยู่แล้ว

ถ้างั้น เรื่องสำคัญที่ต้องทำตอนนี้ก็คือ การหาสถานที่เพื่อทำการค้าขาย

เดิมทีตระกูลลู่ทำการค้าขายสมุนไพรในเมืองเจียงหลิน การค้าขายด้านอื่นๆก็เคยทำเหมือนกัน พูดกันตามตรง ตระกูลลู่มีคนที่มีความสามารถด้านการค้าขายอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการเริ่มทำการค้าขาย