บทที่ 593

เวลาผ่านไปหลายวัน ร่างกายของลู่ฝานหายดีแล้ว ขาของลู่หาวที่ได้รับการรักษาจากลู่ฝาน ทำให้ขาของลู่หาวดีขึ้นเยอะแล้ว

อี่ว์ชิงเฉินคนนั้นลงมือได้โหดเหี้ยมมากๆ การถีบของเขา ทำให้กระดูกของลู่หาวแตกละเอียดทั้งหมด ถ้าลู่ฝานไม่ใช่ผู้ฝึกชี่ และสามารถกลั่นโอสถเกิดกระดูกใหม่ให้ลู่หาวรับประทาน ทำให้กระดูกของเขาเกิดขึ้นมาใหม่ ลู่หาวคงกลายเป็นคนพิการไปแล้ว

ดังนั้น เรื่องนี้ทำให้ลู่ฝานแค้นอี่ว์ชิงเฉินมากๆ

ในเวลาเดียวกัน หลังจากเก็บตัวฝึกฝนหลายวันแล้ว

ในที่สุดอี่ว์ชิงเฉินก็ออกจากการเก็บตัวฝึกฝน!

เมื่ออี่ว์ชิงเฉินออกมา เขาก็โกรธมากๆและพุ่งไปหาหุ่นเชิดกวนหานทันที จากนั้นก็โยนกระบี่กลืนทิพย์ใส่หน้าของกวนหาน

"นี่คือกระบี่ของนายเหรอ โดยปกตินายใช้กระบี่ที่เป็นเศษเหล็กแบบนี้เหรอ!"

อี่ว์ชิงเฉินรู้สึกโกรธมากๆ เขาใช้เวลาอยู่หลายวัน เพื่อตรวจดูกระบี่เล่มนี้ แต่เขาตรวจไปตรวจมาอยู่หลายรอบ สุดท้ายเขาก็ได้คำตอบเพียงอย่างเดียว มันเป็นแค่เศษเหล็กเท่านั้น มันไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรดูดพลังของกระบี่เล่มนี้ไปแล้ว มันไม่ใช่แค่ดูดพลังที่อยู่ด้านบนของกระบี่เท่านั้น ถ้าในกระบี่มีโลหะพิเศษอื่นๆ มันก็จะถูกดูดออกไปพร้อมกัน สิ่งที่เหลืออยู่ก็แค่กระบี่ธรรมดาเท่านั้น ถ้าพูดว่ามันคือเศษเหล็ก มันก็ไม่ผิด

หุ่นเชิดกวนหานเบิกตากว้าง เขามองดูกระบี่กลืนทิพย์ที่อยู่ด้านหน้า

ผ่านไปสักพัก กวนหานพูด:"มันเหมือนมากๆ แม้แต่รอยแตกที่อยู่ด้านบนก็เหมือนกันเลย อาจารย์ลุง คุณไปเอากระบี่ปลอมเล่มนี้มาจากไหน"

อี่ว์ชิงเฉินพูด:"ฉันได้มันมาจากมือของลู่ฝาน ฉันจะขอพูดกับแกตามตรง วิชาของแก อันที่จริงแกได้มันมาจากกระบี่เล่มนี้ใช่ไหม"

ร่างหุ่นเชิดกวนหานสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ เพราะร่างกายของเขาเป็นหุ่นเชิด เขาอยากจะเก็บอารมณ์ก็ไม่สามารถเก็บได้ ถ้าอารมณ์ของเขาเปลี่ยนไป หุ่นเชิดก็จะสั่นเทาทันที

อี่ว์ชิงเฉินพูดอย่างเย็นชา:"หึ กวนหาน แกยังไม่ยอมพูดความจริงกับฉันอีกเหรอ?"

กวนหานพูด:"ลุงชิงเชิง แกเดาถูกแล้ว"