บทที่ 594

ลู่ฝานถอนหายใจยาวๆออกมา อันที่จริงเขายังอยากจะฝึกฝนอีกหนึ่งกระบวนท่า แต่น่าเสียดาย ศิษย์พี่หานเฟิงไม่ให้โอกาสนี้กับเขาอีกแล้ว

กระบวนท่าหมื่นกระบี่พิชิตฟ้าของเขา ยังสามารถฝึกฝนให้แข็งแกร่งขึ้นได้

ทุกครั้งที่ใช้กระบวนท่านี้เสร็จแล้ว พลังทั้งหมดของเขาจะสูญเสียไปหมด ทำให้เขารู้สึกแย่มากๆ ดังนั้นเขาจำเป็นต้องฝึกฝนเพิ่ม เพื่อควบคุมกระบวนท่านี้ให้ได้

อย่างน้อยต้องใช้กระบวนท่านี้เสร็จแล้ว เขายังมีพลังเพียงพอที่จะต่อสู้ได้อีก

ดูเหมือนต้องรอตัวเองกลับไปที่สถาบันสอนวิชาบู๊แล้วค่อยหาศิษย์พี่ใหญ่มาฝึกฝนกับตัวเอง

"ลู่ฝาน!"

ไกลออกไป มีเสียงตะโกนดังขึ้น

ลู่ฝานปลายเท้าแตะน้ำและกระโดดขึ้นมาจากทะเลสาบ จากนั้นก็กระโดดกลับไปที่ศาลา เมื่อสักครู่เขาต่อสู้กับศิษย์พี่หานเฟิงอยู่บนทะเลสาบ

ด้วยพลังและการควบคุมของทั้งสองคน ทำให้พวกเขาไม่จมลงไปในน้ำอยู่แล้ว

ลู่ฝานหันหน้ากลับไป เขามองเห็นใบหน้าเศร้าๆของลู่เฮ่าหราน

ลู่ฝานมองเห็นสีหน้าของคุณปู่ ทำให้เขารู้สึกได้เลยว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดีอย่างแน่นอน หานเฟิงก็เดินเข้ามาทันที

ลู่ฝานรีบเดินไปข้างหน้าและเอ่ยปากพูด:"คุณปู่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?"

ลู่เฮ่าหรานพูด:"ตระกูลอี่ว์ลงมือกับคนของตระกูลลู่แล้ว ร้านค้าหลายๆร้านที่พึ่งได้มา ตอนนี้โดนทำลายไปหมดแล้ว มีคนได้รับบาดเจ็บหลายๆคนด้วย"

หานเฟิงพูดด้วยความโกรธ:"ตระกูลอี่ว์ยังมาหาเรื่องอีกเหรอ ศิษย์น้องลู่ฝาน ครั้งนี้นายอย่าขัดขวางฉันอีกเลย ฉันจะไปหาเรื่องตระกูลอี่ว์ให้ได้"

ศิษย์พี่หานเฟิงได้ยินว่าตระกูลลู่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้น เขาโกรธมากๆและจะไปสู้ตายกับตระกูลอี่ว์ แต่โดนลู่ฝานขัดขวางเอาไว้ ทำให้ไม่ได้เกิดเรื่องใหญ่โตขึ้น

ตอนนี้ ลู่ฝานหยุดศิษย์พี่หานเฟิงเอาไว้และพูด:"อย่ารีบร้อน ศิษย์พี่หานเฟิง นายใจเย็นๆหน่อยได้ไหม"

สายตาของลู่ฝานเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน เขาพูด:"ตระกูลอี่ว์รังแกพวกเรามากเกินไปแล้ว คุณปู่ คุณปู่บอกให้พวกเขาปิดร้านค้าไปก่อน อย่าให้ตระกูลอี่ว์มีโอกาสทำร้ายคนของเราอีก"

ศิษย์พี่หานเฟิงพูดด้วยความใจร้อน:"ศิษย์น้องลู่ฝาน นายคิดจะเก็บตัวฝึกฝนและไม่ออกไปอีกเหรอ"

ลู่ฝานพูด:"ตอนนี้ไม่มีวิธีอื่นแล้ว รับมือแบบนี้ดีที่สุด คุณปู่ คุณปู่ไปหาจวนผู้เฝ้าเมืองเลย อืม ไม่ต้องไปจวนผู้เฝ้าเมืองแล้ว ไปยืมทหารจากจวนหัวหน้าเขตจะดีกว่า"