บทที่ 600

เมื่อมองเห็นสีฟ้า ลู่ฝานก็รีบดึงมือกลับมา เพราะเขารู้สึกว่าถ้าตัวเองไม่หยุด มันอาจจะมีสีอื่นๆปรากฏก็ได้

ประชาชนที่อยู่ด้านล่างกรีดร้องด้วยความบ้าคลั่ง

"คุณชายลู่ฝานร้ายกาจจริงๆ!"

"โอ้พระเจ้า คุณชายลู่ฝานสุดยอดจริงๆ"

ลู่เฮ่าหรานกับลู่หาวหัวเราะด้วยความดีใจ พวกเขารู้ว่าลู่ฝานมีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา แต่นั่นมันตอนที่อยู่ในเมืองเจียงหลิน

พรสวรรค์ดีที่สุดในเมืองเจียงหลินนั้นไม่เท่าไหร่เลย ตอนที่ลู่ฝานก้าวหน้าตลอดเวลาในสถาบันสอนวิชาบู๊นั้น พวกเขาก็ไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง

แต่ตอนนี้ พรสวรรค์ของลู่ฝานทำให้ทุกคนเมืองตงหวาตกใจ เรื่องนี้พวกเขามองเห็นกับตาตัวเอง

มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ในเขตตงหวานั้น พรสวรรค์ของลู่ฝานนั้นสูงมากๆ พรสวรรค์ของเขาอาจจะอยู่อันดับต้นๆของประเทศอู่อานก็ได้

สีหน้าของอี่ว์ชิงเฉินเปลี่ยนไปทันที พรสวรรค์ของลู่ฝาน ทำให้เขาตกใจมากๆ

ล่วงเกินผิดใจกับนักบู๊ที่มีอายุน้อยๆนั้นไม่น่ากลัวเท่าไหร่ อี่ว์ชิงเฉินจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองสังหารนักบู๊อายุน้อยๆไปแล้วกี่คน

แต่ถ้านักบู๊อายุน้อยๆคนนี้มีพรสวรรค์สูงกว่าที่เขาคาดการณ์เอาไว้ ถ้าปล่อยให้อีกฝ่ายมีเวลามากพอในการฝึกฝน เรื่องนี้มันต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่อย่างแน่นอน

เมื่อเงยหน้ามองเห็นสายตาของหัวหน้าเขตอี้ว์ ทำให้เขาตกตะลึงมากๆ

สีฟ้าหมายถึงอะไร อี่ว์ชิงเฉินเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี

อย่างน้อยคนๆนี้ก็มีโอกาสฝึกฝนถึงแดนเซียนบู๊!

อี่ว์เทียนซีของตระกูลอี่ว์นั้น ถ้าเขาสามารถฝึกฝนถึงแดนปราณฟ้า ถือได้ว่าตระกูลอี่ว์โชคดีมากๆ ถ้าเขาสามารถสัมผัสถึงแดนเซียนบู๊ ตระกูลอี่ว์ของพวกเขาคงโชคดีมากๆจนหาคำมาอธิบายไม่ได้

แต่ลู่ฝานมีโอกาสที่จะฝึกฝนถึงแดนเซียนบู๊

พูดอีกอย่างหนึ่งก็คือ ชั่วชีวิตของเขา เขามีโอกาสห้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะฝึกฝนถึงแดนปราณฟ้า

มีศัตรูแบบนี้ เป็นใครก็คงนอนไม่หลับอย่างแน่นอน

สีหน้าของอี่ว์ชิงเฉินแย่ลงมาทันที เขากับลู่ฝานมีความแค้นต่อกันแล้ว แน่นอนว่าเขาไม่อยากจะให้ลู่ฝานฝึกฝนถึงแดนปราณฟ้าอยู่แล้ว