บทที่ 601

ผู้เฝ้าเมืองจางส่ายหน้าพูดว่า “โปรดอภัยที่ฉันความรู้น้อย ฉันเพิ่งเคยเห็นนักบู๊ศักยภาพสีเขียวเป็นครั้งแรก! ท่านหัวหน้าเขตเคยเห็นหรือเปล่า”

หัวหน้าเขตอี้ว์ไม่พูดอะไร แน่นอนว่าเขาเคยเห็น

ตอนที่เขาโดนยับยั้งตำแหน่งหัวหน้าเขต เคยไปที่เมืองหลวงของประเทศอู่อานหนึ่งครั้ง

ตอนนั้นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงอันดับหนึ่งของเมืองหลวง มีชื่ออันไพเราะว่าสุ่ยเจินหราน เคยทดสอบที่ตำหนักกระดิ่งทองครั้งหนึ่ง เป็นสีเขียว!

แต่สุ่ยเจินหรานเป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน ที่สิบตระกูลใหญ่อย่างตระกูลสุ่ยบ่มเพาะออกมา

ตอนนี้เป็นเป็นผู้คุมหางเสือของตระกูลสุ่ย มีชื่อเสียงโด่งดังในประเทศอู่อานว่ากระบี่ไร้ความปรานีในใต้หล้า

ศักยภาพของลู่ฝาน สามารถสู้กับเจ้าบ้านตระกูลสุ่ยในตอนนั้นได้อย่างเท่าเทียม

ไม่ว่าจะคิดยังไง หัวหน้าอี้ว์ก็รู้สึกว่ามันดูเป็นไปไม่ได้เท่าไร

บางทีตัวเองควรเปลี่ยนท่าทีกับลู่ฝานแล้ว เขาเคยเจออัจฉริยะมามากมาย แต่อัจฉริยะระดับนี้ เป็นสิ่งที่เจอได้ยากมาก

จู่ๆ หัวหน้าอี้ว์รู้สึกอยากจะช่วยลู่ฝาน แม้ในอนาคตลู่ฝานโดนสำนักผีสางเทวดาจับตามอง เขาก็ต้องหาวิธีปกป้องลู่ฝานให้ได้

เพราะมีโอกาสเป็นไปได้ว่าคนที่เขาปกป้องในวันนี้ หลังผ่านไปสิบกว่าปี จะเป็นยอดฝีมือไร้เทียมทานแห่งยุค

ถึงกระทั่งที่กลายเป็นเซียนบู๊

หัวหน้าอี้ว์สูดหายใจลึก ทำให้ใจเย็นลง มีสิ่งที่คิดไว้ในใจแล้ว

ตอนนี้มีนักบู๊ทดสอบเสร็จแล้วอีกหนึ่งคน

สีส้ม สีส้มที่โหดร้าย ทำให้เขาเงียบไม่พูดอะไรออกมาอยู่นาน

ลงจากเวทีอย่างเงียบๆ และรวดเร็ว ราวกับว่าอยู่ต่อก็อับอาย

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์มองคนคนนี้แล้วพูดว่า “ฟางเล่อ หอกพิษมังกร เขาก็ไม่ผ่านเหรอ! เหมือนเขาโดนโจมตีเลย”

ลู่ฝานพูดว่า “บางที โจมตีไปบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน”

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์มองลู่ฝานอย่างไม่เข้าใจ “ฟังจากที่นายพูด เหมือนนายโดนโจมตีมาหลายครั้งแล้ว”

ลู่ฝานยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ไม่ใช่แค่หลายครั้ง เขาโดนโจมตีมาตลอดช่วงวัยเด็ก