บทที่ 636

แต่ละก้าวทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน แค่ไม่กี่ก้าวก็เดินจากทะเลขึ้นมาบนบก

ตอนนี้พวกสัตว์อสูรที่หมอบอยู่บนพื้น ยิ่งหวาดกลัวเข้าไปใหญ่

พวกมันขดตัวเป็นก้อนอยู่บนพื้น ตัวสั่นงันงก

กุยวัวมองพวกมันเหมือนเห็นมดฝูงหนึ่ง

เมื่ออ้าปากดูด ฝูงสัตว์อสูรลอยขึ้นมา เข้าไปในปากของมัน

เสียงร้องโอดครวญของสัตว์อสูรนานาชนิดดังสนั่น ลู่ฝานมองกุยวัวกินอาหารอย่างเงียบๆ

อู่คงหลิงพูดว่า “ลงมือตอนนี้เลยไหม ใช้โอกาสตอนกุยวัวกินอาหารลอบโจมตีมัน ถือว่าเป็นจังหวะที่ไม่เลว”

ลู่ฝานไม่พูดอะไรสักคำ เขาพอเดาถึงความแข็งแกร่งของกุยวัวได้แล้ว และเคยจินตนาการรูปร่างของกุยวัวเอาไว้ด้วย

แต่เมื่อเจอกุยวัวจริงๆ ลู่ฝานกลับรู้สึกว่าการจินตนาการของเขาคับแคบมาก

เห็นท่าทางกุยวัวกินอาหาร แค่สูดทีเดียว ก็เอาสัตว์อสูรขนาดประมาณคนสิบตัว เข้าไปในปากได้

ถ้าดูดคนเข้าไป คงไม่ทันได้เดินก็อาจโดนดูดเข้าไปได้ทันที

ยิ่งไปกว่านั้น พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของกุยวัว ว่ากันว่าเป็นพลังสายฟ้า

วัวทำลายล้างโลก สายฟ้าทำลายล้างโลก

มองสายฟ้าที่เคลื่อนไหวบนท้องฟ้า สีขาว สีดำ สีแดง สีเทา ไม่มีสายฟ้าไหนที่เป็นแสงปกติ

สายฟ้าผิดปกติแบบนี้ แสดงถึงพลังที่ไม่ธรรมดา

ลู่ฝานแน่ใจว่าถ้าโดนสายฟ้าพวกนี้ผ่า ต้องทำให้พวกเขากลายเป็นเถ้าแน่นอน