บทที่ 639

ปราณชี่ของลู่ฝานโดนโจมตี พลังแว้งกัดทำให้เลือดลมของเขาปั่นป่วน

อี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์โดนสะเทือนจนสลบไป เลือดไหลออกมาตรงมุมปากของเธอ ทะเลกว้างใหญ่ปั่นป่วน คลื่นยักษ์โถมเข้ามาซัดใส่พวกลู่ฝานและคนอื่น

นี่คือสิ่งที่ลู่ฝานคิดไม่ถึง พวกเขาหลบมาไกลขนาดนี้ ยังโดนคลื่นยักษ์ซัดใส่อีก

เพียงพริบตาเดียว ตัวของอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์กับเจิงหยงลอยออกไป

ปฏิกิริยาของลู่ฝานรวดเร็ว เขาแค่ดึงแขนของอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์เอาไว้ได้

ลู่ฝานกัดฟันแผดเสียงออกมา โยนอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์เข้ามาในจวนอากาศธาตุของเขา

ตอนนี้ไม่มีเวลามาสนใจอะไรมาก รักษาชีวิตอี้ว์เสี้ยวเอ๋อร์เอาไว้ได้ ก็ดีที่สุดแล้ว เจ้าดำก็เข้าไปในจวนอากาศธาตุของลู่ฝานด้วย

พลังปราณทั้งตัวเจิงหยงโดนซัดจนสั่นไปมา กว่าจะลุกขึ้นมาได้ ยังโดนคลื่นสายฟ้าโจมตีเข้าอีก

พลังปราณพังทลาย เขากระเด็นออกไป

ลู่ฝานลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว จับมืออู่คงหลิงเอาไว้ แล้วพุ่งไปทางเจิงหยง

สายฟ้าอาละวาดไปทั่ว สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนตายหมด

ลู่ฝานใช้อีกมือยกเจิงหยงขึ้นมา มองเจิงหยงที่ควันลอยเต็มตัว ลู่ฝานตะโกนว่า “ตายหรือยัง ยังมีแรงไหม”

เจิงหยงกัดฟันลุกขึ้นมา “ยังพอได้”

แสงสว่างหายไป กุยวัวกลับสู่สภาพเดิม ก้มมองไปทางอี่ว์เทียนซี ตรงนั้นมีเพียงดินไหม้เกรียมสีดำ

กุยวัวส่งเสียงหึอย่างไม่พอใจ มีแสงสายฟ้าออกมาจากจมูก เหมือนไม่พอใจที่อี่ว์เทียนซีตายด้วยวิธีนี้ โดนมันฟันตายหรือเปล่า

ทันใดนั้น กุยวัวหันมาจ้องพวกลู่ฝาน

แววตาของกุยวัวมีความบ้าคลั่งขึ้นมาทันที

มนุษย์ พวกมนุษย์ที่สมควรตายอีกแล้ว