บทที่ 658

ปากลู่ฝานขยับเล็กน้อย เขาส่งเสียงออกมาว่า “เธอเดินไปรอบๆ ใช้จิตอัคคีขจัดเส้นทางการไหลของน้ำเย็น ฉันจะดึงดูดความสนใจของมันต่อ”

อู่คงหลิงพยักหน้า เริ่มเดินอย่างระมัดระวัง

ตอนนี้เหมือนมังกรโลหิตสามหัวโมโหลู่ฝานแล้ว มันคำรามออกมาว่า “มนุษย์ต่ำต้อย นายกล้าดูหมิ่นฉันสองครั้ง ฉันจะเอาหนังของนายมาเป็นของสะสม จะเอาวิญญาณนายมาบดขยี้ ให้นายสัมผัสกับความทรมานอย่างแท้จริง”

ลู่ฝานแคะหู การกระทำของเขาคือการเลียนแบบศิษย์พี่หานเฟิงชัดๆ

เพราะในบรรดาคนที่เขารู้จัก มีแค่ศิษย์พี่หานเฟิงที่มีท่าทางน่าโมโหที่สุด

“อืม นายพูดเยอะขนาดนี้ ทำไมฉันยังยืนมีชีวิตอยู่ที่นี่ล่ะ คุณท่านโลหิตสีครามผู้ยิ่งใหญ่ นายทำเป็นแต่พูดเหรอ ในเมื่อฉันต่ำต้อยขนาดนี้ ทำไมนายไม่ฆ่าฉันเลยล่ะ ฉันรออยู่นะ รีบเข้ามาสิ!”

ลู่ฝานกระดิกนิ้วให้มังกรโลหิตสามหัว ท่าทางน่าโดนกระทืบมาก

มังกรโลหิตสามหัวทนไม่ไหวแล้ว แสงสีฟ้าพัดเข้ามาอีกครั้ง

ครั้งนี้ลู่ฝานมองเห็นชัดเจนแล้ว นั่นเป็นเงาร่างที่มังกรโลหิตสามหัวสร้างขึ้นมา!

เกราะเกล็ดมังกรปรากฏขึ้นบนตัวลู่ฝานทันที ฝ่าเท้าจมลงไปในพื้น ปราณชี่เปิดออก

พลั่ก!

ลู่ฝานต้านทานการโจมตีของมังกรโลหิตสามหัว

แม้เลือดลมปั่นป่วน เกราะเกล็ดมังกรบนตัวยุบลงไป แต่ลู่ฝานก็ต้านทานไว้ได้

ทันใดนั้นเงาสีฟ้ามีเสียงดังออกมา

มังกรโลหิตสามหัวเก็บเงากลับไป เหมือนกำลังร้องอย่างเจ็บปวด หัวทั้งสามหัวเริ่มขยับไม่หยุด

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “ที่แท้นายกลัวฉัน เงาของนายไม่สามารถแตะต้องฉันได้ คุณท่านเลือดสีครามผู้ยิ่งใหญ่ แตะต้องมนุษย์ต่ำต้อยอย่างฉันไม่ได้ ฉันตกใจจนคางแทบหล่นลงบนพื้น นายแน่ใจเหรอว่าไม่ใช่งูกระจอก งูกระจอกที่น่าสงสาร”