บทที่ 659

“นายสาปเขาตายหรือยัง”

ลู่ฝานถามอย่างสงสัย เขาหวังว่ามังกรโลหิตจะสาปอี่ว์ชิงเฉินจนตาย เป็นแบบนั้นเขาจะได้เก็บแรงเอาไว้ได้เยอะ!

ตอนนี้มีแสงสีฟ้าเข้มสว่างขึ้นบนตัวมังกรโลหิตสามหัว ประกายในแววตาเป็นแสงสีเลือด

ลู่ฝานไม่เพียงแต่ดูหมิ่นร่างกายมัน ยังดูหมิ่นสติปัญญามันด้วย

ถึงเป็นสัตว์อสูรก็ทนไม่ได้

ทันใดนั้นกำแพงเริ่มสั่นอย่างรุนแรง

หินด้านบนก็เริ่มมีรอยร้าว น้ำเย็นไหลลงมาเหมือนฝน

นี่ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน สีหน้าของลู่ฝานเคร่งขรึมทันที

เขาเอามือดันอู่คงหลิงไว้ด้านหลัง!

“มนุษย์ ฉันจะดื่มเลือดนาย กินเนื้อนาย ทำลายและบดกระดูกของนายให้เป็นเถ้า”

เสียงคำรามดังสนั่น พลังน่ากลัวพุ่งออกมาจากกำแพง ทำให้ห้องที่สร้างด้วยหินกลายเป็นทะเลสีคราม

“รีบหนี รีบหนีลู่ฝาน!”

อู่คงหลิงตะโกนเสียงดัง แต่เพียงพริบตา เธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิม เริ่มแข็งตั้งแต่ผ้าปิดหน้า

ลู่ฝานก็รู้สึกถึงพลังอันดุดัน กำลังเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งรอบๆ

ถูกต้อง คือการเปลี่ยนแปลง

เหมือนมือใหญ่เอาพลังฟ้าดินรอบๆ ทั้งหมด ก่อตัวเป็นน้ำแข็งขั้นสุดยอด

ลู่ฝานดึงอู่คงหลิงเด้งตัวขึ้นไป เปลวไฟลุกโชนขึ้นบนตัว

ลู่ฝานใช้หมัดกระแทกหินด้านบนจนแตก จับกระบี่หนักไร้คมของตัวเองเอาไว้ เตรียมจะพุ่งออกไป

แต่ต่อมาลู่ฝานเห็นฝูงงูเหลือมสีครามน่ากลัว พันอยู่ที่รอบเอวและขาของเขา

“ทำลาย!”

ลู่ฝานสะบัดกระบี่ เปลวไฟดำสาดออกมา

งูเหลือมสีครามบนตัวเขาตกใจ และล่าถอยไป

ลู่ฝานกระทืบเท้ากลางอากาศอย่างแรง พุ่งขึ้นไปด้านบนอีกครั้ง

แต่ทันใดนั้น ลู่ฝานรู้สึกว่าตัวเองชนกับกำแพงน้ำแข็ง