บทที่ 671

เพราะเป็นพลังของมุกเทพมังกรทำลายล้าง มังกรทำลายล้างเทียบกับกุยวัว แข็งแกร่งกว่าไม่รู้เท่าไร

กุยวัวก้าวเข้ามาหาลู่ฝานกับอู่คงหลิงทีละก้าว

อีกก้าวเดียวพวกเขาจะโดนเหยียบตายทันที

แพ้แล้ว แพ้แล้ว!

ลู่ฝานทอดถอนใจ ตอนนี้ตัวของเจ้าดำปรากฏออกมา

มุกเทพมังกรทำลายล้างมืดไร้แสงอยู่ในตันเถียนของลู่ฝาน

ทุกสิ่งสิ้นสุดลงแล้ว!

ลู่ฝานหัวเราะเบาๆ เงยหน้ามองกุยวัว

กุยวัวก็มองลู่ฝาน ขณะที่มันกำลังจะก้าวครั้งสุดท้าย

จู่ๆ กุยวัวร้องโอดครวญออกมา จากนั้นเกิดเสียงระเบิด ล้มลงตรงหน้าลู่ฝาน

ราวกับสัตว์ตัวใหญ่คุกเข่ายอมจำนน กุยวัวขนาดมหึมากระแทกลงกับพื้น

เสียงนี้เหมือนกระแทกลงบนใจลู่ฝาน ลู่ฝานมองกุยวัวล้มลงอย่างตกตะลึง หัวของมันเกือบกระแทกโดนตัวลู่ฝาน

ระยะห่างเพียงแค่สามนิ้ว

ฝุ่นตลบอบอวล ลู่ฝานมองอย่างตกตะลึง

อู่คงหลิงก็เบิกตาโตทั้งสองข้าง ตอนเธอเห็นกุยวัวล้มลงตรงหน้าลู่ฝาน

อู่คงหลิงพูดอย่างตกใจ “ชนะแล้วเหรอ ลู่ฝานนายชนะแล้วเหรอ”

ลู่ฝานขยับปากพูดว่า “เหมือนจะชนะแล้ว!”

ทั้งสองมองหน้ากัน จากนั้นหัวเราะออกมา

ขณะนั้นเสียงของหัวเราะของลู่ฝานหยุดลงกะทันหัน

เสียงคำรามดังขึ้นในหัวของเขา

ลู่ฝานสั่นสะเทือนไปทั้งตัว แย่แล้ว วิญญาณมังกรแว้งกัด!