บทที่ 670

แสงมุกเทพเคลื่อนไหว มุกมังกรที่เข้าไปในร่างกาย โดนมุกเทพดูดเข้าไป

หลังจากนั้นมุกเทพปล่อยแสงสว่างเจ็ดสีออกมา กลืนมุกมังกรไปจนหมด หลังจากนั้นพลังแข็งแกร่งผ่านมุกเทพซึมไปทั่วร่างกายลู่ฝาน

พลังเหล่านี้บ้าคลั่งและน่ากลัว มันทำให้ตัวของลู่ฝานขยายขึ้น เกราะเกล็ดมังกรที่อยู่บนกระดูกก็เปิดออก ขณะเดียวกันมีลายมังกรซับซ้อนปรากฏขึ้นทั้งตัวลู่ฝาน ดวงตาทั้งสองข้างกลายเป็นสีเลือด!

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตะโกนว่า “นี่สิมุกเทพ กลืนกินทุกอย่าง ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ แม้แต่วิญญาณมังกรยังควบคุมได้ ฉันติดตามเจ้านายที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

ตอนนี้ลู่ฝานไม่ได้ยินเสียงตะโกนของเจดีย์เสวียนเก้ามังกรแล้ว เพราะตอนนี้ในหูของเขา มีเพียงเสียงโครมครามของพลังในร่างกาย

เขาได้ยินเสียงที่พลังเคลื่อนไหวอยู่ในเส้นลมปราณและกระดูก เหมือนฝูงสัตว์อสูรข้ามทุ่งหญ้า เส้นลมปราณกำลังสั่นสะเทือน

เปลวไฟสีดำที่ทะลักบนตัวเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว บนหน้าและแขนของลู่ฝานเริ่มมีลายมังกรเลื้อยไปมา

โดยเฉพาะแขนขวา เหมือนลายมังกรดำกำลังจะคำรามออกมา

ลู่ฝานยังรู้สึกถึงเคล็ดวิชาบู๊และวิชาที่ไม่ใช่ของเขา ปรากฏอยู่ในหัวสมองของเขา

วิชามังกรทำลายล้าง!

ตำราความลับของเผ่ามังกร ทำลายล้างทุกสิ่ง

ลู่ฝานเห็นเพียงไม่กี่ตัวอักษรก็อ่านออกมาตามสัญชาตญาณ

หลังจากนั้นเขารู้สึกว่าพลังทั้งหมด รวมตัวอยู่ที่แขนทั้งสองข้างของเขา

มีดที่อู่คงหลิงให้เขา ปล่อยแสงสีดำสว่างออกมา ลู่ฝานเห็นเหมือนวิญญาณสีดำมากมาย กำลังจะออกมาจากมีด

พลังอันน่ากลัวรวมอยู่ที่ฝ่ามือ ลู่ฝานรู้สึกว่ามือขวาของตัวเองกำลังจะพังทลาย

ยื่นมือข้างหนึ่งไปด้านหน้า ลู่ฝานเล็งไปที่กุยวัว

ตอนนี้กุยวัวเหมือนสัตว์ตัวเล็กที่กำลังตกใจ มันคิดจะหนีแล้ว

อู่คงหลิงเห็นเงามังกรขนาดใหญ่มหึมา ปรากฏขึ้นด้านหลังลู่ฝาน

มันเป็นมังกรยักษ์สีขาวครึ่งดำครึ่ง บนหลังมีปีกหกปีก มีลำตัวใหญ่กว่ากุยวัว รวมไปถึงพลานุภาพไม่สิ้นสุด

“มังกรทำลายล้าง!”

อู่คงหลิงพึมพำออกมา