บทที่ 669

ลู่ฝานพูดในใจว่า “ไม่ทันแล้ว ไอ้เก้า ฉันต้องการพลัง”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดว่า “ขอโทษด้วยเจ้านาย ฉันไม่เหลือพลังอะไรแล้ว”

“หาวิธี ตอนนี้ เดี๋ยวนี้!”

ครั้งนี้ลู่ฝานไม่ได้พูดในใจ แต่กลับตะโกนเสียงดัง

อู่คงหลิงมองลู่ฝานด้วยสายตาประหลาด

อย่าบอกนะว่าเขากำลังพูดกับตัวเอง

หรือในตัวเขามีอะไรอยู่

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “เจ้านาย ยังมีอีกวิธี”

ลู่ฝานพูดว่า “พูดมา!”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดว่า “คุณกินมุกเทพมังกรทำลายล้างสิ จากนั้นให้เจ้าดำสิงร่าง อาศัยพลังในมุกมังกรกับพลังสายเลือดเผ่ามังกร น่าจะสู้ได้”

ลู่ฝานเอามุกเทพมังกรทำลายล้างออกมาจากแหวนทันที

ตอนมุกมังกรปรากฏออกมา อู่คงหลิงเบิกตาโต

ขณะเดียวกัน ตาเฒ่าจงกับตาเฒ่าหลู่ที่จ้องม่านน้ำสรวงสวรรค์ ก็ตกใจขึ้นมา

“นั่นอะไร ตาเฒ่าจง ฉันไม่ได้ดูผิดใช่ไหม ในมือเขาคือมุกมังกรเหรอ อย่าบอกนะว่าเป็นมุกเทพมังกรทำลายล้างในมืออริยปราชญ์สวรรค์บันดาล”

ตาเฒ่าหลู่ใกล้เสียสติแล้ว

เดิมทีการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของลู่ฝานกับอู่คงหลิง ก็ทำให้ทั้งสองคนสงสัยและคาดเดาต่างๆ นานาแล้ว

ตอนนี้ลู่ฝานเอามุกเทพมังกรทำลายล้างออกมาอีก ทั้งสองคนใกล้บ้าแล้วจริงๆ

“มีโชคใหญ่ตามคาด มีโอกาสสูงที่ไอ้เด็กนี่ได้รับการถ่ายทอดจากอริยปราชญ์สวรรค์บันดาล นักบู๊ได้รับการถ่ายทอดจากอริยปราชญ์ บนโลกนี้ยังมีเรื่องไร้สาระกว่านี้ไหม พระเจ้า เขาจะทำอะไร เขาจะกินมุกเทพมังกรทำลายล้างเหรอ”

ตอนนี้ตาเฒ่าจงทนไม่ไหวจนแทบจะซัดม่านน้ำสรวงสวรรค์ให้แตกกระจาย

มุกมังกรเชียวนะ นั่นมันมุกมังกรเลยนะ