บทที่ 668

หลังจากนั้น ลู่ฝานเห็นพลังสายฟ้าเกินกว่าครึ่ง โดนผ้าปิดหน้าของอู่คงหลิงดูดเข้าไปจนหมด

ความสามารถของผ้าปิดหน้าผืนนี้ เหนือกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้

สามารถต้านทานพลังนักบู๊แดนปราณนอกได้ นับว่าเป็นของล้ำค่าที่ไม่เลวแล้ว แต่นี่ต้านทานการโจมตีสุดแรงของสัตว์อสูรไร้เทียมทานได้ ของล้ำค่าระดับนี้ เรียกได้ว่าเป็นอาวุธเทพ

ลู่ฝานมองจนเพลิน สิ่งนี้เก่งกาจกว่าที่เขาจินตนาการเอาไว้

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรตะโกนว่า “ของล้ำค่าผสมผสาน หายากนะ น่าเสียดายที่ไม่ใช่พวกเดียวกับฉัน”

ลู่ฝานยังคิดไปเรื่อย พลังสายฟ้าที่ลดน้อยลงทะลักเข้ามาในตัวเขา

พลังสายฟ้าอันน่ากลัว เริ่มตั้งแต่เส้นลมปราณ เหมือนพวกนักฆ่าชั่วร้ายถืออาวุธฟาดฟันไปทั่ว

เส้นลมปราณพังทีละนิด ผิวหนังไหม้ กระดูกได้รับบาดเจ็บ อวัยวะภายในหดตัว

แม้เป็นแค่ส่วนเล็กๆ แต่พลังที่แฝงอยู่ในนั้น ยังคงบ้าคลั่งและน่ากลัว

ลู่ฝานกระอักเลือดออกมา จิตอัคคีโดนเขาพ่นออกไปไม่ไกล หลังจากอู่คงหลิงฝืนได้ครู่หนึ่ง เธอก็ล้มลงบนพื้นทันที

แต่สายฟ้าอันน่ากลัวยังอยู่ต่ออีกระยะหนึ่ง

ระเบิดจุดที่ลู่ฝานกับอู่คงหลิงซ่อนตัวจนราบเป็นหน้ากลอง และหยุดลง

ทั้งสองคนหมอบอยู่บนพื้น ทั้งตัวมีควันดำลอยขึ้นมา

เหมือนผ้าปิดหน้าของอู่คงหลิงมีเสียงขาดดังขึ้นเบาๆ

ลู่ฝานฝืนไม่ให้เป็นลม ความเจ็บปวดนี้เขายังอดทนได้

อันที่จริงในบรรดาวิธีตายที่เขาเคยผ่านมาด้วยตัวเอง การโดนฟ้าผ่าตาย เป็นวิธีที่ค่อนข้างนุ่มนวลวิธีหนึ่งเลยล่ะ

แค่รักษาความเข้าใจชัดเจนนั่นไว้ ลู่ฝานไม่มีทางโดนฟ้าผ่าตายเพียงครั้งเดียว

เพราะเขาฝึกวิชาสายฟ้าฟาดห้าธาตุ

ร่างกายได้รับบาดเจ็บหกสิบเปอร์เซ็นต์ เคลื่อนไหวช้าลง แขนซ้ายพิการ ไม่มีความรู้สึก ขาทั้งสองข้างชา ผ่านไปครู่หนึ่งน่าจะยืนขึ้นมาได้

พลังต่อสู้ที่เหลืออยู่ไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์!