บทที่ 675

ผู้อาวุโสชิวซานยิ้มแล้วพูดว่า “นายคิดว่าเขาสู้กุยวัวได้จริงเหรอ”

หัวหน้าเขตอี้ว์หัวเราะแล้วพูดว่า “ผมก็แค่พูดไปเท่านั้น กุยวัวเหรอ เขาคงต้องรออีกหลายสิบปี รุกฆาต ครั้งนี้คุณไม่มีหมากรุกแล้ว”

ผู้อาวุโสชิวซานขมวดคิ้วมองกระดานหมากรุกแล้วพูดว่า “ฉันกินหมากนี้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ”

หัวหน้าเขตอี้ว์หน้าแดง พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ นายจำผิดแล้ว!”

ผู้อาวุโสชิวซานมองหัวหน้าเขตอี้ว์อย่างหมดคำจะพูด แล้วส่ายหน้าไปมา

หัวหน้าเขตอี้ว์หัวเราะแล้ววางตัวหมากอีกครั้ง “ผู้อาวุโสชิวซาน แล้วนายคิดว่าเรื่องที่อู่คงหลิงพูดเป็นยังไง”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ผู้อาวุชิวซานหน้าเปลี่ยนสีทันที เอาพัดขนนกในมือเคาะไหล่หัวหน้าเขตอี้ว์ แล้วพูดว่า “อย่า อย่าพูดเรื่องนี้อีก เรื่องนี้นายไม่สามารถยุ่งได้ ถ้านายเหยียบเข้ามาในโคลนตมนี้ ไม่ว่าตำแหน่งของนายจะถูกต้องหรือเปล่า นายจะตายแบบไร้ที่กลบฝัง แม้แต่ในเขตตงหวา นายก็จะไหม้เป็นเถ้าถ่าน”

หัวหน้าเขตอี้ว์ถอนหายใจแล้วพูดว่า “นายพูดถูก ผมไม่สามารถยุ่งเรื่องนี้ได้จริงๆ งั้นผมจะปฏิเสธอู่คงหลิง”

ผู้อาวุโสชิวซานส่ายหน้าพูดว่า “ไม่ต้องปฏิเสธ ทำแบบลวกๆ ไปก็พอ อำนาจของทั้งสองฝั่งใหญ่โตเกินไป หัวหน้าเขตตัวเล็กๆ แบบนาย มีสิทธิ์พูดที่ไหน คนจากฝั่งไหนมา นายก็ต้องต้อนรับอย่างดี ทำสิ่งที่นายควรทำก็พอแล้ว หรือว่าการที่ดื่มชา พูดคุย เล่นหมากรุก ยกระดับวิทยายุทธกับฉันมันไม่ดีเหรอ”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “ถูกครับ ใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีก็พอแล้ว”

หัวหน้าเขตอี้ว์หัวเราะเบาๆ เหมือนวางความกังวลลงได้ สีหน้าผ่อนคลายลงไม่น้อย

ผู้อาวุโสชิวซานพยักหน้าอย่างพอใจ

เริ่มเล่นหมากรุกกันใหม่อีกครั้ง ขณะทั้งสองคนกำลังจะวางมาก

ตรงเอวของหัวหน้าเขตอี้ว์สั่น เมื่อก้มลงมอง เห็นป้ายหัวหน้าเขตของตัวเองมีแสงสว่างแสบตา

นี่มัน......

หัวหน้าเขตอี้ว์ขมวดคิ้วพูดว่า “อย่าบอกนะว่าราชสำนักออกคำสั่งแล้ว รีบส่งทหารกองเกียรติยศไปต้อนรับที่ประตูเมือง”

“เดี๋ยวก่อน”

ผู้อาวุโสชิวซานพูดยั้งไว้ “เวลาแบบนี้ราชสำนักจะมีคำสั่งอะไรได้ เดี๋ยวนะ นั่นมัน!”