บทที่ 674

จวนหัวหน้าเขตที่เมืองตงหวา

การสอบผู้ตรวจการชั้นกลางผ่านไประยะหนึ่งแล้ว

สำหรับนักบู๊ที่กำลังสอบและดิ้นรนอยู่บนเกาะผนึกวิญญาณ เป็นการทรมาน เป็นแดนชำระ

แต่สำหรับคนอื่นในเมืองตงหวา เป็นเพียงวันสงบๆ ไม่กี่วัน

ในจวนหัวหน้าเขตยังคงมีเสียงดนตรี

ในทุกๆ วันหัวหน้าเขตอี้ว์จะดื่มชา ฝึกวิชา จัดการเอกสาร ตอนเย็นฟังเพลง วันเวลาผ่านไปอย่างสบายใจ

จะยุ่งหรือว่าง ก็ไปเดินเล่นสวนดอกไม้ข้างหลัง

เล่นหมากรุกกับผู้อาวุโสชิวซาน ชีวิตคนเราควรเป็นเช่นนี้

ปัก!

หัวหน้าเขตอี้ว์วางหมาก “วันนี้ผู้อาวุโสชิวซานใจไม่สงบนะ รุกฆาต”

ผู้อาวุโสชิวซานเก็บหมากตัวหนึ่งกลับมา จู่ๆ สีหน้าของหัวหน้าเขตอี้ว์เปลี่ยนไป

ผู้อาวุโสชิวซานยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “นายนั่นแหละใจไม่สงบ ทำไม นายกำลังกังวลใจเหรอ”

หัวหน้าเขตอี้ว์พูดว่า “ไม่ถึงกับกังวลหรอก ก็เป็นหลานสาวที่อยู่กับผมมาหลายสิบปี ถ้าตายไป คงเสียใจจริงๆ”

“คนเรายังไงก็ต้องตาย ทางที่ตัวเองเลือก ตายไปจะพูดอะไรได้อีก ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังไม่ได้ข่าวที่ป้ายชีวิตแตกไม่ใช่เหรอ”