บทที่ 693

ห้องที่กว้างใหญ่ ซึ่งไม่เหมือนกับห้องนอนเอาเสียเลย เหมือนจะเป็นตำหนักเสียมากกว่า

เตียงนอนวางอยู่ใจกลางห้อง ด้านข้างมีผู้เฝ้าอารักขาอยู่สองแถว โดยเปล่งชี่สังหารออกมาอย่างคลุมเครือ

ดูเหมือนว่า อี่ว์ชิงเฉินเองก็กลัวตายจนถึงขนาดนี้แล้ว แม้แต่เวลานอนก็ยังต้องมีคนเฝ้าอารักขาอยู่ถึงสองแถว

ลู่ฝานมองสำรวจพวกคนเหล่านี้แล้ว พบว่ากลิ่นอายลมหายใจต่างก็ไม่ธรรมดาเลย อย่างน้อยต้องมีวิทยายุทธขั้นแดนปราณนอก

หากจะต้องปะทะกันจริง ๆ ลู่ฝานก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถจัดการพวกเขาลงได้ภายในระยะเวลาอันสั้นหรือไม่

เตียงโอ่อ่าหรูหรา เพียงพอที่จะรองรับสิบคนลงนอนได้อย่างสบาย

อี่ว์ชิงเฉินนอนอยู่บนเตียง ซึ่งเมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่ลู่ฝานพบเจอแล้ว เขาผอมลงไปกว่าเท่าหนึ่งเลยทีเดียว

ทั่วทั้งร่างกาย แฝงไปด้วยแสงสีฟ้าที่แปลกประหลาด

เมื่อลู่ฝานเห็นแสงสีฟ้านี้แล้ว ก็รับรู้ได้ทันทีว่าอี่ว์ชิงเฉินมีปัญหาอะไร

คำสาปแช่งของมังกรโลหิตสามหัว ช่างทรงพลังมีอานุภาพที่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

พ่อบ้านอาวุโสเดินเข้ามา และพูดไปที่ข้างกายอี่ว์ชิงเฉินว่า: “ท่านเจ้าคุณอี่ว์ มีผู้ฝึกชี่สองคนมารักษาอาการป่วยให้กับท่านแล้ว”

อี่ว์ชิงเฉิง ๆ ลืมตาขึ้น และกวาดสายตามองไปที่ลู่ฝานกับอู๋เหลียง

“ผู้ฝึกชี่อู๋เหลียง นายยังอยู่อีกเหรอ”

อี่ว์ชิงเฉินหมางเมินไม่สนใจลู่ฝาน โดยมองไปที่อู๋เหลียงและพูดขึ้น

อู๋เหลียงยิ้มและพูดว่า: “ท่านเจ้าคุณอี่ว์ ฉันพูดแล้วไงว่าอุกกาบาตเหล็กหลิงซานชิ้นนั้นของท่าน ฉันจะต้องครอบครองมันให้ได้ หากว่าท่านยินดีที่จะนำมามอบให้ฉันในตอนนี้ ฉันรับรองว่าภายในสิบวันท่านจะฟื้นฟูสภาพร่างกายดังเดิม”

อี่ว์ชิงเฉินกัดฟันพูดว่า: “เปลี่ยนเป็นสิ่งอื่นไม่ได้เหรอ? ”

อู๋เหลียงพูดว่า: “ท่านเจ้าคุณอี่ว์ ชีวิต สามารถที่จะทำการแลกเปลี่ยนได้ไหม? ”

อี่ว์ชิงเฉินถอนหายใจยาว

“ช่างเถอะ ช่างเถอะ”

พ่อบ้านอาวุโสเห็นว่าอี่ว์ชิงเฉินมีท่าทางเริ่มที่จะใจอ่อนแล้ว จึงรีบพูดขึ้นว่า: “ท่านเจ้าคุณอี่ว์ ผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยนที่เพิ่งมาใหม่คนนี้ บอกว่าเขาก็สามารถรักษาโรคได้เช่นกัน หรือว่าจะลองให้เขาตรวจดูอาการของท่านก่อนแล้วค่อยว่ากันจะดีกว่า”

อี่ว์ชิงเฉินมองไปที่พ่อบ้านอาวุโสด้วยความสับสน เขาจำได้ว่าตนเองเคยได้กำชับกับพ่อบ้านเอาไว้แล้วว่า