บทที่ 694

ท่อนแขนมีสีฟ้า และมีความแข็งกระด้างอย่างที่สุด

ลู่ฝานแกล้งทำเป็นนำมือของเขาวางไปบนข้อมือของอี่ว์ชิงเฉิน และก็เกิดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปากแล้ว

“ไอ้เก้า จัดการนำพิษใส่ร่างเขาไปหน่อย ซึ่งต้องเป็นพิษที่แน่ใจว่าจะทำให้เขาตายนะ”

เสียงของเจดีย์เสวียนเก้ามังกรดังขึ้นในใจของลู่ฝาน

“เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ใช้พิษกัดหัวใจดีไหม? ”

ลู่ฝานถามขึ้นในใจว่า: “พิษกัดหัวใจ? คือพิษอะไร? ”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรหัวเราะแหะแหะและพูดขึ้นว่า: “มันเป็นพิษที่มีความพิเศษชนิดหนึ่ง ในช่วงเดือนแรก มันจะค่อย ๆ เพิ่มพลังความสามารถให้กับคนที่ถูกพิษ ทำให้เกิดเป็นภาพลวงตาว่าตนเองกำลังมีพลังความแข็งแกร่งมากขึ้น แต่ที่จริงแล้วมันคือการที่สารพิษเข้าสู่ไขกระดูก และเริ่มที่จะแสดงศักยภาพการบีบกด จากนั้นเข้าสู่เดือนที่สอง ก็เริ่มแสดงอาการเจ็บปวดที่หัวใจ ไม่สามารถโมโห ไม่สามารถเสียใจได้ ซึ่งหากว่าสภาพจิตใจเกิดการผันผวนอย่างหนัก พิษก็จะเริ่มออกฤทธิ์ในทันที เมื่อถึงเวลานั้น ก็เหมือนจะตายทั้งเป็น สุดท้ายฤทธิ์ของพิษก็จะแพร่กระจายไปทั่วร่างกายโดยสิ้นเชิง และจะต้องเสียชีวิตลงไปอย่างแน่นอน”

ลู่ฝานได้ฟังแล้วเกิดความหวาดกลัวขึ้น มันช่างเป็นพิษที่มีความ “พิเศษ” อย่างมากเลยทีเดียว

พิษชนิดนี้ ชั่วชีวิตนี้เขาเองก็ไม่อยากที่จะลองสัมผัส

“แล้วจะถูกตรวจพบไหม? ”

ลู่ฝานสอบถามเพิ่มขึ้น

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดขึ้นว่า: “อืม หากเป็นพวกไอ้แก่แดนปราณฟ้าขึ้นไปมาพบเจอเข้า บางทีอาจจะรับรู้ได้ แต่ไม่เป็นไร เมื่อถึงเวลานั้น อี่ว์ชิงเฉินก็คงจะตายไปแล้วอย่างแน่นอน”

“อย่างนั้นก็ใช้มันเลย! ”

ลู่ฝานยืนยันอยู่ในใจ

หลังจากนั้น เขาก็รู้สึกได้ว่ามีพลังที่แปลกประหลาดอย่างหนึ่งที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากเจดีย์เสวียนเก้ามังกร

ราวกับว่าปราณชี่ของเขาได้กลายร่างเป็นหนอนตัวน้อยขึ้นทีละตัวทีละตัว และหลั่งไหลเข้าไปสู่ภายในร่างกายของอี่ว์ชิงเฉิน

ทันใดนั้น อี่ว์ชิงเฉินก็ส่งเสียงโอดครวญขึ้น ราวกับว่าถูกพวกหนอนตัวน้อยเหล่านี้กัดจนเกิดความเจ็บปวด

เวลานี้ลู่ฝานอาศัยช่วงจังหวะที่ผู้คนไม่สนใจ ใช้มือซ้ายหยิบจิตอัคคีครึ่งชิ้นออกมา โดยที่ไม่มีผู้ใดเห็นถึงการกระทำของเขา

เมื่อพวกเขาได้หันมามองที่ตัวของลู่ฝานนั้น ร่างกายของลู่ฝานก็เกิดเปลวไฟลุกโชติช่วงขึ้น

พลังฟ้าดินโดยรอบภายใต้การกระตุ้นของลู่ฝาน ก็ได้มาบรรจบรวมตัวกันเป็นเงาลางของเปลวไฟ ตระหง่านโชติช่วงอยู่ของด้านหลังของลู่ฝาน