บทที่ 705

จู่ๆอี่ว์ชิงเฉินก็ขมวดคิ้วแน่น

“เสียงของแก ทำไมฉันฟังดูคุ้นหูจัง？”

ลู่ฝานรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย เขาลืมเปลี่ยนเสียง เสียงที่ใช้ตอนนี้ยังคงเป็นเสียง“ผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยน”

อี่ว์ชิงเฉินสีหน้าตะลึงงัน

“ให้ตายเถอะ แกเป็นผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยน ไอ้ระยำ ที่แท้แกเข้ามาในตระกูลอี่ว์ของเรา มีจุดประสงค์ เสียแรงที่ฉันให้ความเกรงใจแก！”

ในเมื่อถูกอี่ว์ชิงเฉินฟังเสียงออกแล้ว ลู่ฝานจึงนำแหวนที่อยู่ในหน้ากากเงินออกมา ปิดบังใบหน้า

“แกเกรงใจฉัน เพียงเพราะฉันเคยช่วยชีวิตแกไว้เท่านั้นเอง”

อี่ว์ชิงเฉินข่มความโกรธไว้“ผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยน แกถือว่าเป็นคนมีหน้ามีตา เป็นถึงผู้ฝึกชี่ ยังกล้าขโมยของของคนอื่น นี่มันไร้ยางอายเกินไปรึเปล่า”

ลู่ฝานหัวเราะหึๆ

“มีหน้ามีตางั้นหรอ แกดูจากตรงไหนที่เห็นวาฉันมีหน้ามีตาน่ะ”

ลู่ฝานพูดจบก็จงใจดีดหน้ากากเงินของตัวเองหนึ่งที แล้วใช้เสียงเย้ยหยันพูดกับอี่ว์ชิงเฉิน

อี่ว์ชิงเฉินถูกยั่วยุ จึงตะคอกเสียงดังว่า“ผู้ฝึกชี่เถ่เมี่ยน เห็นแก่ที่แกเคยช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันจะไว้ชีวิตแก！”

พูดจบ อี่ว์ชิงเฉินก็พุ่งตัวเข้ามา พลังปราณทั้งหมดถูกรวบรวมอยู่บนมือ

หัตถ์ศักดิ์สิทธิ์ปิดเมฆ เมฆาถล่ม！

ฝ่ามือตกลงพื้นที่แตกเป็นเสี่ยงๆ

พื้นที่โดยรอบของลู่ฝานเริ่มล่มสลาย พลังอันแกร่งกล้าปกคลุมร่างของเขาเอาไว้

แต่ลู่ฝานกลับทำเพียงแค่ยิ้มอย่างสบายใจ

กระบวนท่านี้ มันกระจอกกว่า แรงสังหารของขุยมาก

ปราณชี่บนตัวของลู่ฝานสามารถลบล้างพลังส่วนใหญ่ได้ พลังที่เหลือจากนี้ แทบจะไม่สามารถเจาะเกราะเกล็ดมังกรได้ ถูกร่างของเขาดูดซับและกันเอาไว้

เสื้อผ้าโบยบิน แต่ลู่ฝานยังคงไม่ขยับ ต้านการปะทะของอี่ว์ชิงเฉินไว้

พลังเก่าของอี่ว์ชิงเฉินยังไม่ทันหมด พลังใหม่ก็แทรกเข้ามาอีกครั้ง

ลู่ฝานเหวี่ยงหมัดไปร่างของอี่ว์ชิงเฉิน