บทที่ 704

เสียงฝีเท้าดังขึ้นทุกสารทิศ ตามมาด้วยปราณทิพย์ที่อี่ว์ชิงเฉินปล่อยออกมา บอดี้การ์ดทั้งหมดของตระกูลอี่ร์รีบกรูกันเข้ามาทางนี้ทันที

สีหน้าของลู่ฝานดูแย่เล็กน้อย ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คงจะหนีไม่ได้จริงๆ

ไม่ได้ รอต่อไปไม่ได้แล้ว！

ลู่ฝานกระโดดขึ้นมา แล้วพุ่งออกไปข้างนอก

ในขณะที่ลู่ฝานลุกขึ้นมา อี่ว์ชิงเฉินบุกเข้าไปทันที

“อยู่ต่อเถอะ！”

ด้านหลัง มีแสงสว่างส่องเป็นประกาย

ราวกับว่าดวงจันทร์สว่างไสวตกลงมาจากท้องฟ้า ลู่ฝานหันกลับไปมอง เห็นเพียงแค่ฝ่ามือพลังปราณเหวี่ยงเข้ามา

พลังอันน่าหวาดกลัว เพียงพอจะทำลายทั้งลาน

เกราะเกล็ดมังกรบนตัวของลู่ฝานเปิดออก ลำพังแค่ปราณชี่ ไม่เพียงพอจะต้านการจู่โจมนี้ได้

ปึ้ง！

ร่างของลู่ฝานสั่นไหว

ปราณชี่แหลกสลาย เกราะเกล็ดมังกรถูกโจมตีจนแตกร้าว

แต่ความเร็วของเขากลับไม่ได้ลดลงเลย เขาพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

อี่ว์ชิงเฉินตกตะลึง ทั้งๆที่ความสามารถของอีกฝ่ายสู้เขาไม่ได้ เหตุใดถึงถูกเขาโจมตีได้ แม้แต่ความเร็วยังไม่ลดลงเลย

อี่ว์ชิงเฉินรีบพุ่งตัวออกไปทันที หากปล่อยให้อีกฝ่ายหนีรอดไปได้

ตระกูลอี่ว์ของพวกเขาก็จะเสียชื่อเสียง！

ร่างกายของเขาขยับและพลิกไปมากลางอากาศ ลู่ฝานเป็นเหมือนกับที่เดินไปมายามค่ำคืน

การเคลื่อนไหวของเขาไม่มีเสียงลมเลยแม้แต่น้อย ลำพังแค่จุดนี้ ก็ทำให้อี่ว์ชิงเฉินที่อยู่ด้านหลังตกใจได้แล้ว

จากความสามารถของนักบุ๊แห่งแดนปราณดินของเขา การเคลื่อนไหวของเขาเร็วกว่าลู่ฝานเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ระยะห่างระหว่างพวกเขาสองคน และการเข้าประชิดตัวด้วยความเร็วที่ช้ามาก

วิ่งในเมืองตอนกลางคืน บินข้ามชายคาและกำแพงตลอดทาง