บทที่ 710

จวนหัวหน้าเขต

วันนี้หัวหน้าเขตอี้ว์อารมณ์ไม่ดีมาก หลังจากที่เขาตื่นนอนก็ได้ยินข่าวการตายของอี่ว์ชิงเฉิน เขาโกรธจนไม่ได้กินข้าวเช้า

“ใครกัน？ตกลงมันเป็นใครถึงกล้าขนาดนี้ เขาฆ่าอี่ว์ชิงเฉิน กลางวันแสกๆแบบนี้เนี่ยนะ พวกแกมั่นใจแล้วหรอ หยกชีวิตของอี่ว์ชิงเฉิน แตกเป็นเสี่ยงๆแล้วใช่ไหม？ ”

หัวหน้าเขตอี้ว์ตบโต๊ะก่นด่า

ไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหน กล้าก้าวออกมาพูด

“ผู้เฝ้าเมืองจางล่ะ ไปเรียกเขามา ฉันว่าหน้าที่ผู้เฝ้าเมืองของเขาคงจะจบลงแค่เนี้แหละ！”

เห็นได้ชัดว่าหัวหน้าเขตอี้ว์โกรธเป็นอย่างมาก โต๊ะถูกตบจนแตกละเอียด

“ผู้เฝ้าเมืองจางมาแล้วครับ！”

ด้านนอก มีรายงานดังลอดออกมา หลังจากนั้น ก็เห็นผู้เฝ้าเมืองจางพุ่งตัวเข้ามาอย่างรีบร้อน

หัวหน้าเขตอี้ว์ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ด้วยสีหน้าความดุดัน จากนั้นก็มองผู้เฝ้าเมืองจางพลางกล่าวว่า“ผู้เฝ้าเมืองจาง ทางที่ดีนายอธิบายมาดีกว่าว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่อย่างงั้น ถ้าตำแหน่งหัวหน้าเขตของผมไม่มั่นคง นายก็ไม่ต้องทำตำแหน่งผู้เฝ้าเมืองแล้ว กลับบ้านไปนอนพักเถอะ”

สีหน้าของผู้เฝ้าเมืองจางเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อคืนเขาได้รับข่าวมาว่ามีการเกิดการต่อสู้กันในเมือง เขานอนไม่หลับมาทั้งคืน หลังจากที่มั่นใจข่าวการตายของอี่ว์ชิงเฉินแล้ว เขารู้ได้ในทันทีหัวหน้าเขตอี้ว์จะต้องโกรธมากแน่ๆ แต่เขาคิดไม่ถึงว่าหัวหน้าเขตอี้ว์จะโกรธจนบอกให้เขากลับบ้านเกิดไป

ผ่านไปไม่นาน ผู้เฝ้าเมืองจางโบกมือให้ทหารที่อยู่ด้านหลังเขา“รีบเอาของเข้ามาเร็วเข้า”

ในมือของทหารมีผ้าชิ้นหนึ่ง ผู้เฝ้าเมืองจางรีบประกาศออกไปว่า“ทุกท่านโปรธจนดูต่อไปไม่ไหว นี่คือสิ่งที่เอากลับมาในที่เกิดเหตุครับ”

ทุกคนพากันมองดู ด้านในเป็นเศษเล็กเศษน้อย

หัวหน้าเขตอี้วหยิบขึ้นมา แล้วคำรามว่า“นี่มันคืออะไรกันเนี่ย ไม่มีร่องรอย ไม่มีสัญลักษณ์พิเศษอะไร สิ่งเหล่านี้ดูออกด้วยหรอ”

ผู้เฝ้าเมืองจางกล่าว“ท่านหัวหน้าเขตครับอย่าใจร้อนไปเลยนะครับ ผมขออธิบายให้ทุกคนทราบหน่อยนะครับ นี่เป็นเศษจากหน้ากากเถ่เมี่ยน”