บทที่ 709

แม้ว่าพวกเขาจะเห็นอี่ว์ชิงเฉินผ่านหยกมีชีวิต จึงทำได้แค่เห็นเงาของเจดีย์เสวียนเก้ามังกร

ตรวจสอบเครื่องราง？ก็จะต้องตรวจนานแล้ว！

ลู่ฝานจับตัวของอี่ว์ชิงเฉินเข้าไปในเข็มขัดอากาศธาตุ หลังจากนั้น เจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็ใช้ปราณชี่ของลู่ฝาน ฆ่าอี่ว์ชิวเฉินตาย

ลู่ฝานหลับตาลง รับรู้สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตในร่างของอี่ว์ชิงเฉินสูญเสียไป ในที่สุดก็โล่งใจได้สักที

ในตอนนี้เอง เสียงตะโกนดังขึ้นที่ไม่ไกล

“ทางนี้ ทางนี้แหละ เร็วเข้า เร็ว！”

ลู่ฝานยิ้มเบาๆ หน่วยป้องกันเมืองที่มักจะมาช้าไปหนึ่งก้าว ไม่รู้ว่าพวกเขาจงใจมาเมื่อต่อสู้เสร็จแล้วรึเปล่า

ลู่ฝานส่ายหัวเบาๆ แล้วหายไปกับยามรัตติกาล

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ภายในคฤหาสน์ของตระกูลลู่ มีเงาร่างหนึ่งโผล่ออกมา

เจ้าดำลุกขึ้น แล้วจ้องมองแขกไม่ได้รับเชิญด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว

“เจ้าดำ ฉันเอง！”

ลู่ฝานเดินไปข้างหน้าแล้วลูบหัวของเจ้าดำเบาๆ

เจ้าดำมองไปที่ลู่ฝานด้วยสายตามึนงง ราวกับกำลังตั้งคำถาม เหตุใดลู่ฝานถึงกลับมาค่ำขนาดนี้

ลู่ฝานค่อยๆพูดขึ้นมาว่า“เจ้าดำ คอยดูเถอะ พรุ่งนี้เมืองตงหวาจะต้องวุ่นวายแน่นอน”

พูดจบ ลู่ฝานก็กลับเข้าห้องของตัวเองไป ในตอนนี้เขาก็สามารถนอนพักผ่นอย่างสบายใจได้สักที

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

ลู่ฝานลุกขึ้นท่ามกลางเสียงร้องอันนุ่มนวลของฉินเอ๋อร์

ผลักประตูเข้ามา ก็เห็นฉินเอ๋อร์ชี้สั่งให้คนรับใช้เอาอาหารให้เจ้าดำกิน โดยที่เอาเตรียมอาหารกลางให้พร้อมด้วย แถมจานผลไม้

เจ้าดำใช้มือซ้ายหยิบสเต๊กเนื้อ มือขวาถือเหล้าผลไม้ พิงที่กำแพง กินไปด้วยดื่มไปด้วย เพลิดเพลินกับตัวเอง

“เจ้าบ้าน！”

ฉินเอ๋อร์และคนอื่นๆเห็นลู่ฝานเดินออกมา ก็รีบกล่าวคำทักทายอย่างเคารพ

ฉินเอ๋อร์โค้งคำนับ“เจ้าบ้านคะ ฉินเอ๋อร์รบกวนรึเปล่าคะ ฉินเอ๋อร์จากไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”