บทที่ 722

จวนผู้เฝ้าเมืองตระกูลซ่งที่เมืองหยุนไห่

การที่เป็นตระกูลใหญ่ตระกูลเดียวในเมืองหยุนไห่ ตระกูลซ่งควบคุมทุกอย่างของเมืองหยุนไห่

แตกต่างกับบ้านเกิดของลู่ฝาน ทั้งเมืองหยุนไห่ไม่มีตระกูลวิถีบู๊ ไม่มีการแบ่งแยกอำนาจ เมื่อคนพูดถึงตระกูลใหญ่ในเมืองหยุนไห่ ก็มีแค่เพียงตระกูลซ่ง

นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้คนตระกูลซ่งอวดดีในเมืองหยุนไห่ ที่ดินห่างไกลผู้คน แค่พวกคนตระกูลซ่งไม่ทำเรื่องทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ก็ไม่มีใครสนใจพวกเขา

ว่ากันว่าผู้เฝ้าเมืองซ่งคนนี้ เป็นคนที่ออกมาจากจวนหัวหน้าเขต มีความสัมพันธ์กับคนระดับสูงอย่างแน่นแฟ้น ข่าวว่องไว ดังนั้นหลายสิบปีมานี้จึงอยู่อย่างมั่นคง ไม่มีใครกล้าหาเรื่อง

แต่วันนี้ช่วงเวลาดีๆ ของเขาได้สิ้นสุดลงแล้ว

ปึง!

เสียงดังสนั่น ประตูตระกูลซ่งโดนกระแทกออกอย่างแรง

ทหารยามเฝ้าประตูสองสามคนกระเด็นออกไปไกล

ลู่ฝานหิ้วคุณชายในมือ พูดเบาๆ ว่า “นายคิดว่าคนพวกนี้จะช่วยนายได้เหรอ ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว นายก็ไม่ซื่อสัตย์เหมือนกัน!”

ลู่ฝานพูดพลางโยนคุณชายคนนี้ออกไปเหมือนขยะ

อันที่จริงเขาไม่ได้ใช้แรงอะไรเลย แต่ตัวของคุณชายคนนี้ฝังลงไปในกำแพงที่อยู่ไม่ไกล

ลู่ฝานกับหานเฟิงเดินเข้าไปข้างใน ตอนนี้ทั้งตระกูลซ่งเกิดความโกลาหล

อาจเป็นเพราะไม่มีใครกล้ามาหาเรื่องนานแล้ว ดังนั้นพวกทหารยามและองครักษ์ของตระกูลซ่งพวกนี้ จึงดูโง่และตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด

ลู่ฝานเดินผ่านลานด้านหน้ามายังประตูโถงหลัก พวกองครักษ์ล้อมเขาเอาไว้

ลู่ฝานกวาดตามองรอบๆ ถึงคนพวกนี้เขามาพร้อมกัน เขาก็รับมือได้อย่างสบายๆ

เจ้าดำที่หมอบอยู่บนไหล่ของเขา ยังไม่อยากเงยหน้าขึ้นมอง ศัตรูที่อ่อนแอเกินไป ขนาดเจ้าดำยังไม่สนใจเลย

“ใครมาก่อเรื่อง ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม”