บทที่ 732

อีกทั้งยังอยู่ในช่วงสำคัญแบบนี้ด้วย

ทั้งหกคนมองชายชราบนพื้นด้วยแววตาโมโห

เพราะไอ้อาจารย์บำเพ็ญชี่คนนี้ ช่วยพวกเขาวางค่ายกล ให้ตายเถอะ พวกเขาเสียเงินจำนวนมากเพื่อเชิญอาจารย์บำเพ็ญชี่คนนี้มาแสดงความโง่เซ่อซ่าให้พวกเขาหรือไง!

น่าโมโหจริงๆ พวกเขากัดฟันกรอด!

ขนาดตอนนี้อาจารย์บำเพ็ญชี่ยังสลบไม่ฟื้น ถ้าเขาไม่สลบ แล้วเห็นสายตาของหกคนนี้ คงจะขุดหลุมฝังตัวเองเลยมั้ง

ศิษย์พี่หานเฟิงหัวเราะดังขึ้น ทั้งหกคนรู้สึกว่าหน้าของตัวเองแดงเหมือนก้นลิง

อับอายมาก!

โดยเฉพาะพวกเขายังอยู่ในท่าทางบ้าบอแบบนี้ เพราะร่างกายแข็งทื่อ เมื่อทำท่าแอ็ค มันจึงไม่สามารถเปลี่ยนท่าได้

“ฆ่าลู่ฝาน!”

คนที่พูดออกมาคือเด็กรูปร่างซูบผอม คิดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นหัวหน้า!

ดวงตาทั้งสองข้างมีความโมโหและอาฆาต เมื่อพูดออกคำสั่ง ทั้งห้าคนยกมือทั้งสองข้างพุ่งเข้ามา

ท่านี้ตลกมากจริงๆ ขนาดลู่ฝานยังอดขำไม่ได้

เหมือนวิ่งอยู่ใต้แสงพระอาทิตย์ยามเย็น ตะโกนเสียงสูงว่าวัยหนุ่มที่หายไปของฉัน

ศิษย์พี่หานเฟิงกวาดกระบี่ออกมา!

วิชากระบี่ชิงสวรรค์!

ตู้ม ตู้ม ตู้ม ตู้ม!

เสียงระเบิดดังติดต่อกันสี่ครั้ง ระเบิดนักบู๊ที่พุ่งเข้ามาทั้งสี่ทิศจนกระเด็น

วิทยายุทธของหานเฟิงยกระดับขึ้น ทำให้ตอนนี้วิชากระบี่ชิงสวรรค์ของเขา มีพลานุภาพชิงสวรรค์แล้ว

เมื่อกระบี่โจมตีออกมา ทั้งหกคนบาดเจ็บทันที

ทั้งหกคนล้วนเป็นยอดฝีมือแดนปราณนอกชั้นสุดยอด ดูถูกพลังปราณบนตัวไม่ได้เลย

หลังจากเสียงระเบิดผ่านไป แสงกระบี่ที่ไร้รูปร่างสังหารอีกครั้ง

วิชากระบี่สองช่วงติดต่อกัน ศิษย์พี่หานเฟิงเด้งตัวขึ้น มือบีบวิชากระบี่ กระบี่ฟ้าครามหายไป!

“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!”

ฟ้าดินสั่นสะเทือน คุกใต้ดินสั่นไหว