บทที่ 733

กลิ่นเนื้อสุกฟุ้งกระจาย ชายคนที่โดนเปลวไฟปกคลุมตัวร้องโอดครวญ อยากหนี แต่ลู่ฝานจะให้เขามีโอกาสนั้นได้อย่างไร

เขากำมือข้างหนึ่ง พลังฟ้าดินรอบๆ โดนสะกดความเคลื่อนไหวเอาไว้

ผู้ชายที่เพิ่งเข้าไปในสายลม โดนลู่ฝานกระชากมาข้างหน้า

ถูกต้อง ลู่ฝานแอบเรียนกระบวนท่านี้มา แต่ใช้ได้ผลเกินคาด

ลู่ฝานเตะลงบนท้องน้อยของผู้ชาย

ปราณชี่อันแข็งแกร่งเข้าไปในตัวผู้ชาย

พรวด! พรวด! พรวด!

เลือดพุ่งออกมาจากตัวผู้ชายเป็นสาย ปราณชี่ที่มีแรงผลักดันของลู่ฝาน เหมือนเกือกม้าที่พุ่งไปทั่ว ทำให้พลังปราณกับเส้นลมปราณของเขาแตกสลาย

ผู้ชายกระอักเลือดแล้วล้มลงบนพื้น

ลู่ฝานไม่แม้แต่จะมอง เป็นนักบู๊แดนปราณชีวิตเหมือนกัน ความแตกต่างของพละกำลังไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

ตอนนี้เขาสามารถสู้กับนักบู๊แดนปราณดินได้ นักบู๊ที่อยู่ระดับขั้นเดียวกัน จะสู้กับเขาสิบกระบวนท่าไม่ใช่เรื่องง่าย

ลู่ฝานอุ้มหลิงเหยาเดินไปข้างหน้า

ตอนนี้ศิษย์พี่หานเฟิงเริ่มสังหารแล้ว

แสงกระบี่เหมือนเงาตามตัว บีบห้าคนของอีกฝ่ายจนมุม พวกเขาไม่สามารถหลบได้แล้ว อีกทั้งไม่รู้ว่าแสงกระบี่มาจากไหน

“ฆ่า!”

ตอนนี้ทั้งห้าคนยังไม่เลือกที่จะถอย กลับพุ่งฝ่าแสงกระบี่เข้ามาหาลู่ฝาน

ศิษย์พี่หานเฟิงส่งเสียงหึอย่างเย็นชา

แสงสีทองห้าแสงลงมาจากฟ้า ปักลงบนตัวของพวกเขา

พลังธาตุทองขั้นสูงสุดทำลายเสื้อปราณบนตัวพวกเขา จนทำให้เป็นรู

ทั้งห้าคนล้มลงตรงหน้าลู่ฝาน มองลู่ฝานอย่างไม่อยากเชื่อ