บทที่ 738

เขายังไม่ทันพูดจบ หานเฟิงดึงเข็มขัดของเขาออกมา

เข็มขัดยาว ดูเหมือนกระบี่อ่อนที่พันไว้ตรงเอว

ทำอยู่นาน หานเฟิงกำจัดคาถาสะกดข้างบนเข็มขัดไม่ได้ ลู่ฝานยื่นมือไปหาหานเฟิงแล้วพูดว่า “ผมทำเอง”

พูดจบ ลู่ฝานรับเข็มขัดมา ปราณชี่พุ่งเข้าไป สามารถเปิดพื้นที่ในเข็มขัดได้อย่างราบรื่น

ยาเม็ด สมุนไพร สูตรการกลั่นยา อีกทั้งยังมีของจุกจิกอยู่บางส่วน

ของพวกนี้ไม่อยู่ในสายตาลู่ฝาน หินผนึกกำลังชั้นดีที่ว่า ลู่ฝานรู้สึกว่าก็ไม่ได้ดีเท่าไร อาจเป็นเพราะตอนนี้สายตาของเขาสูงขึ้นเรื่อยๆ

“ขอโทษด้วย ออกมาแล้วก็ต้องจ่ายคืน เราเก็บของทั้งหมดของนายเอาไว้ คิดว่าของพวกนี้ซื้อชีวิตนาย คงไม่ขาดทุน!”

ลู่ฝานเอาของข้างในออกมาแบ่งกับศิษย์พี่หานเฟิงและหลิงเหยา ต่อหน้าตาเฒ่าทางอย่างไม่เกรงใจ

ตาเฒ่าสีหน้าปวดใจ แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก

เทียบกับของพวกนี้ ยังไงชีวิตเขาก็สำคัญกว่า

“ฮ่าๆ ศิษย์น้องลู่ฝาน ฉันขอเอายาพวกนี้นะ ศิษย์น้องหลิงเหยา เธอทำอะไร อย่าแย่งยาฉันสิ ฉันจะแบ่งสมุนไพรให้เธอเยอะๆ”

หานเฟิงกับหลิงเหยากำลังแข่งความไวของมือในการแย่งของกันอยู่

ลู่ฝานเอาหินผนึกกำลังชั้นดีขึ้นมา เก็บสูตรการกลั่นยาเอาไว้ ส่วนที่เหลือให้พวกเขาสองคนแบ่งกันเอง

ลู่ฝานเรียกไอ้เก้าในใจ

“ไอ้เก้า เอายาพิษจัดการผู้ฝึกชี่ออกมาหน่อย เอาแบบที่ทำให้เขากลัว”

เจดีย์เสวียนเก้ามังกรพูดว่า “เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ ชนิดของพิษมีมากมาย ฉันแนะนำพิษกำจัดชี่แล้วกัน แค่โดนมัน ไม่ต้องคิดกำจัดมันออกไปเลย เว้นเสียแต่จะใช้วิธีพิเศษ หรือจะเอาพิษกระดูกข้อเท้าเหมือนครั้งก่อนก็ไม่เลว เจ้านายคิดว่าไง”

ลู่ฝานพูดว่า “งั้นเอาพิษกำจัดชี่แล้วกัน”