บทที่ 748

หานเฟิงพยักหน้า “น่าจะไม่ใช่ นายเห็นฉางเจี๋ยนหน้าผี ที่เป็นหัวหน้าคนชุดเขียวพวกนั้นไหม”

ลู่ฝานหันไปมอง เห็นชายในชุดลายดอกท่ามกลางกลุ่มคนทันที

เขาโดดเด่นมาก เหมือนก้อนอึท่ามกลางหมู่ดอกไม้ จำได้ง่ายมาก

คุณย่าเฉียนก็ขมวดคิ้วขึ้นมา ไม่แม้แต่จะมองเด็กที่เอาขาหมูมาเสิร์ฟ

หลิงเหยามองคนพวกนั้นแล้วพูดว่า “น่าแปลก คนพวกนี้มาเมืองหยุนไห่ทำไม อย่าบอกนะว่าตลาดหม้อยาที่เขาอวี่ฮั่วจะเปิดงานแดนสวรรค์อีกแล้ว”

ลู่ฝานถามว่า “งานแดนสวรรค์คืออะไร”

หลิงเหยาพูดว่า “งานใหญ่ของตลาดหม้อยา เมื่อตลาดหม้อยาเอาของที่ไม่ธรรมดาออกมาประมูล เซียนบำเพ็ญชี่อวี่ฮั่วที่เขาอวี่ฮั่วจะเปิดงานแดนสวรรค์ เป็นงานประมูลขนาดใหญ่ คนที่เขาอวี่ฮั่วทุกคนสามารถร่วมงานได้ คนที่เสนอราคาสูงสุดจะได้ไป จำได้ว่างานแดนสวรรค์ครั้งก่อนคือห้าปีที่แล้ว ตอนนั้นประมูลเครื่องรางสูงสุดของผู้แข็งแกร่งระดับอริยปราชญ์”

ลู่ฝานกับหานเฟิงมีสีหน้าตกใจ

ขณะนั้นคุณย่าเฉียนพูดว่า “เงินทองทำให้ใจคนหวั่นไหว ก็เอาชีวิตของคนด้วยเหมือนกัน!”

หานเฟิงไม่สนใจคำพูดของคุณย่าเฉียน รีบถามว่า “แล้วครั้งนี้จะประมูลอะไร เป็นเครื่องรางของอริยปราชญ์อีกไหม ให้ตายเถอะ ศิษย์น้องลู่ฝาน งานระดับนี้เราต้องไปร่วมให้ได้นะ”

ลู่ฝานวางกระดาษกับปากกาลง “ยังไม่แน่ใจเลยว่าใช่งานแดนสวรรค์หรือเปล่า”

ลู่ฝานพูดจบ ก็เห็นแววตาศิษย์พี่หานเฟิงเป็นประกาย สีหน้าตื่นเต้น

ลู่ฝานถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจ “โอเค ถ้ามีก็ไป ศิษย์พี่หานเฟิงไปหาพลเอกเฟิงเลยสิ ไม่แน่เขาอาจยังอยู่ในเมืองก็ได้ ถ้ามีงานแดนสวรรค์จริงๆ เราไปดูกัน แม้จะเอาของอะไรมาไม่ได้ ถือว่าเปิดหูเปิดตาก็ได้”

หลิงเหยาเขย่าแขนลู่ฝาน แล้วพูดว่า “ฉันก็อยากไป”

เจ้าดำที่อยู่บนไหล่ลู่ฝานก็มุดไปทั่ว เหมือนอยากไปด้วย