บทที่ 749

หลังผ่านไปหนึ่งวันที่เขาอวี่ฮั่ว

“ผู้ตรวจการลู่ ผ่านประตูเขานี่ไปก็ถึงตลาดหม้อยาแล้ว ขอให้พวกคุณเที่ยวอย่างมีความสุข”

พลเอกเฟิงพูดกับลู่ฝานด้วยสีหน้าเป็นมิตร

ลู่ฝาน หานเฟิง และหลิงเหยา เงยหน้ามองประตูเขาที่ลอยอยู่ในอากาศ แล้วเอ่ยชม

“เป็นที่รวมตัวของผู้ฝึกชี่จริงๆ ดูแล้วแตกต่างมาก!”

ศิษย์พี่หานเฟิงเอามือเท้าเอวแล้วหัวเราะ จากนั้นตบไหล่พลเอกเฟิง แล้วพูดว่า “โอเคพลเอกเฟิง ส่งเราที่นี่พอแล้ว เชิญกลับไปเถอะ”

พลเอกเฟิงพยักหน้าอมยิ้ม จากนั้นหันหลังเดินออกไป

เมื่อวานหานเฟิงมาหาเขาอย่างโมโห เขาคิดว่าจะเกิดเรื่องใหญ่อะไรแล้ว

ที่แท้มาถามเรื่องงานแดนสวรรค์ที่เขาอวี่ฮั่ว พลเอกเฟิงรู้เรื่องนี้ เพราะเขาเป็นหนึ่งในคนที่ถูกเชิญมาร่วมงานแดนสวรรค์

แน่นอนว่าเขาไม่บอกเรื่องนี้กับพวกลู่ฝาน

เมื่อส่งพวกลู่ฝานถึงที่เรียบร้อย พลเอกเฟิงกลับไปพักผ่อน ส่วนข่าวในงานแดนสวรรค์ อย่างเช่น ครั้งนี้งานแดนสวรรค์จะประมูลอะไร พลเอกเฟิงไม่ได้บอกพวกลู่ฝาน

ลู่ฝานมองประตูเขา สัมผัสถึงพลังชี่มากมายด้านบน รอยยิ้มเต็มใบหน้า

ตั้งแต่ขึ้นมาบนเขา ลู่ฝานรู้สึกสบายมาก แม้แต่ปราณชี่ยังเคลื่อนไหวเร็วขึ้นด้วย

เขาแห่งนี้ต้องมีค่ายกลปลุกเสกแน่นอน

แต่ค่ายกลนี้ แม้แต่เจดีย์เสวียนเก้ามังกรก็ไม่สามารถเก็บได้ จากที่ไอ้เก้าพูด ค่ายกลนี้เชื่อมต่อทั้งภูเขา ถ้าเก็บค่ายกลไป เขานี้จะพังทลายลงมาด้วย

ลู่ฝานล้มเลิกความคิดนี้ทันที

เดินไปทางประตูเขา ฝ่าเท้าลอยขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

เหยียบอยู่บนพื้นแท้ๆ แต่เหมือนเดินอยู่บนเมฆ เมื่อมองลงมาข้างล่าง ตัวเองก็ลอยขึ้นมาแล้ว